BULUŞMADA SORUN ÇIKTI?

Merhaba arkadaşlar nasılsınız? Umarım iyisinizdir ben değilim. İşte şimdi bunun nedenlerini açıklayacağım. Hoşlandığım çocukla 2 3 hafta konuştuktan sonra buluşmaya karar verdik. Aslında o buluşmak istedi. İlk başta kabul etmek istemedim çünkü çok utangaç birisiyim ve özgüven sorunlarım var. Dedim ki ya kızım bununla ömür mü geçer hep korkarak mı yaşayacaksın? Buluştum. Keşke buluşmasaymışım. Ellerim titredi hem de fazlasıyla. Farketti ve dedi ki ellerin çok titriyor FARKINDAYIM ÇOCUK FARKINDAYIM konuştuk biraz ama farkındayım cocuk benden kurtulmak istiyor. Ard arda sigaralar yakıyor 3 oldu 4 oldu dedim çok sigara içiyorsun sanki… o da genel dedi neyse devam ettik. Bi an telefonu çaldı dedim gidecek. Ne tesadüf ki gitmesi gerekiyormuş boş ver bir bahane ile kalktık. Hesabı ödeyeceğiz bir de benimkini ödemiş en nefret ettiğim hareket kabul etmedim verdim. Sonra farkettim ki fişi çöpe attı. Ben saklamak isterdim böylesine değerli bir anıyı. İşte 2. Patlama o an yaşandı. Ben aptal değilim anladım aşağı iniyorum hızlı hızlı. Sırtımı sıvazladı bir an “endişelenme telafisi olur bunun” dedi. Olmayacak OLMAYACAK niçin benim umutlarımla oynuyorsun allahın belası… neyse arkadaşlarım da yakınlarda bir kafede oturuyorlardı tansiyonum düştü ağlıyorum dediler gel. Neyse gittim oturduk aksam eve gidiyorum ama hep güzelim nasılsın gittin mi diye mesaj atan adam mesaj atmıyor. Neyse yolda ağladım. Eve gittim ben yazdım. Bana kısa cevaplar verdi aptal yerine koydu. İşte enerji alamadım dedi. Diyorum tipimi beğenmedin işte niye uzatıyorsun dürüst ol. Yok ya. Baktım kendimi açıklayamıyorum görüşürüz dedim. Neyimi beğenmedi ki ne yaptım ona. Beni bok gibi hissettirdi keşke yer yarılsa da içine girseydim. Sizce döner mi? Dönmesini istiyorum ama affetmeyeceğim sadece pişmanlığını görmek istiyorum