Bir kadın sevgilisini bırakıp kıvanç gibi bir adamla birlikte olur mu?

Kadınların doğası böyle. Hep daha iyide kalır. Ama çocuk yapmak için kısıtlı zaman varsa da bir enayi bulur evlenir ve çocuk yapar ama aklı yine ulaşamadığı adamda kalır

Kalıp uydurmuyorum. Efendi adamlar niye yalnızlar? Çünkü kadınlar onlara kıymet vereni değil kötü olanı veya ulaşamadığı adamı seviyor.

Efendi adamı hep aksatırlar bu da ayrı bir mevzu mesela.

Hep güçlü girişken seven çiçek alan adam severiz dersiniz ama seçimler hep kötü olandan, daha sert tavırları olandan olur. Çünkü iyi adam, duygusal adam, derinliği olan adam kadına feminen gelir güçlü gelmez

Bir kız vardı konuşuyorduk çok hoşuma gidiyordu. Öyle çok güzel biri değildi dışardan. Ama ben onu öyle sevdim ki, ben sevdikçe o öyle güzellesti ki gözümde. Zekası, insanlara bakış açısı falan acaip hoşuma gitmişti.

Ama sen fazla iyisin dedi gitti. Ben az sevme bilmiyorum der bir şair. Sevmenin azı da olmaz. Yedi yirmi dört hiçbir kadını sıkmadım hayat boyunca ama sevdiğimi de hep belli etmeye çalıştım.

Şimdi millet kalkmış kadına güven verme falan diyor, ama ben bunu çok kez görmus biri olarak üzülüyorum sadece. Kıymet bilinmemesi kötü bir durum.

Allah iyileri çıkarsın ne diyeyim

Doğru evet. Peki sence boşuna mı bu çaba? Birbirini sevmeyen insanlar daha mı mutlu? Yani onlar daha eğleniyor gibi gözüküyor. Adam kadina laf sokuyor kadın gülüyor. Kadına bağırıyor kadın bir şey demiyor

Acaba gerçek mutluluk onlarınki de biz mi hep iyi olanı bekliyoruz, kendimizi avutuyoruz?