Takıntılılık mı?

Sevgilimi çok seviyorum, o da beni çok sevdiğini söylüyor fakat bazen bana cehennemi yaşatıyor bazen ise cenneti. Bazen onunla beraber vakit geçirmek için can atıyorum bazen ise nereye varacak diye uzaklara dalıyorum. Yalan söyleyemem ona çok bağlandım. Onsuz yapamam, nefes alamam gibi geliyor. Fakat kendisi çok sıkıntılı ve anlamak zor. Beni çok üzdü bazen günlerce hatta aylarca evden çıkamadım. Ama yine de beni çok sevdiğini ve sonsuza dek istediğini söylüyor, o beni bu kadar çok üzerken nasıl aynı zamanda yüzümü güldürebilir, nasıl kendine çekebilir? Nasıl aynı zamanda hem mutlu hem mutsuz yapabilir, anlamıyorum. Her şeye rağmen onu bırakmak istemiyorum, fakat kendime psikolojikmen çok zarar veriyorum. Bambaşka birisi olup çıktım. Ama sanki kelepçelenmişim gibi ondan ayrılmıyorum. Benim için sonsuza dek çabalayacağını, uğraş vereceğini ve hep seveceğini söylüyor. Bazen ise resmen eziyet ediyor.