Veda mektubu yazdınız mı hiç?

Yazdım aslında. Lakin anladığım üzere ikimizin bahsettiği veda mektupları farklı cinsten. Sen tüm insanlığa veda etmekten bahsediyorsun bense sadece bir insana veda etmekten. Esasında bir aralar tek dileğim beni tanıyan herkesten çok ama çok ama çooook uzaklara gitmekti. Bunu yaparken herkese veda mektuplarımla teşekkür edecek yahut nefretimi kusacaktım. Ve ardından beni hiç tanımayan insanların arasına karışacaktım. Çünkü benim bu dünyayı terk edecek cesaretim yoktu. Ya çok seviyordum bu dünyayı ya da onca umutsuzluğuma karşın çok seviyordum geleceğin asılsız umutlarını. Eğer beni tanımayan insanların arasına karışırsam her şey düzelir sanmıştım. Ne dava kalır ortada savaşılacak ne de kaçılacak bir geçmiş. Fakat olmadı öyle. Nereye gidersen git geçmişin de geliyordu seninle. Ve yetse keşke! Geçmişindeki insanların başka versiyonları ziyarete gelmiş gibiydi seni. Kaçamıyordun ne geçmişinden ne de geçmişindekilerden. Ya da en başında kendinden kaçmak vardı aslında bu düşüncenin temelinde. O sebeptendi şüphesiz imkansızlığı bu emelin. Öyle ya da böyle geri döndüm tanıdıkların arasına. Veda mektuplarım ulaşmamıştı henüz hiçbirine. İyi ki de ulaşmamıştı tabii. Fakat birisi vardı. Katlanamadığım birisi. Beni her geçen gün bu hayatta geriye çekmek için elinden geleni ardına koymayan birisi. Herkesin fark ettiği fakat benim anlayamadığım birisi. Dost bilmek üzere olduğum lakin benimle her konuşmasında hançerini bileyen birisi hani olur da bir gün saplayabilsin diye sırtıma. Gidişim de ondandı belki diyorum. Kırılmıştım kuşkusuz ona. Geri dönmek zorunda kalışımı en kötü etkileyen de onun varlığıydı ya zaten. Eh, cesaret istiyor böyle vedalar. Ama yazdım ona biliyor musun? Veda mektubu yazdım. Verdim hatta. Hayatımda kendi adıma yaptığım en harika şeylerden birisiydi. Bir daha konuşmak istemiyordum ve bunu ona bir mektupla ifade etmiştim. Şimdilerde sesini duymak bile ruhumu parçalıyor ancak en azından onunla konuşmak zorunda kalmıyorum.

Bu da böyle bir veda hikâyesi...

Ama senin vedana gelirsek bence sen de dünyaya veda etmek yerine seni bu dünyadan soğutan insanlara veda etmeyi denemelisin. Ve bunu kaçarak değil karşılarında dimdik durarak yapabilmelisin. Ve inan bana ben yapabildiysem sen de yapabilirsin.

Umarım hayatına güzelce devam edebilirsin ve umarım hayatında her ne varsa seni veda etmeye sürükleyen düzelebilir en kısa zamanda.

Hayatta bol şans dilerim!