Yeterince paramız olduğunda aşka ihtiyacımız kalmaz mı?

Az önce düşündüm bunu. Mesleki olarak yükselip iyi bir maaşa konuma gelirsem bu maasi karsi cinsle paylasip onunla bir hayat kurar miydim diye sordum kendime. Cevabim Hayır oldu. Bunu fazlaca bencilce gören olabilir. Herkesin yaşayisi düşünüşü bakış açısı o kadar farklı ki.. ve ben herkes gibi büyümedim. Erkeklere olan bakış açım farklı. Her yaşımda çok farklilasti karsi cinse olan bakış açım. 17'imde evlendirdiklerinde "hadi ben de calisayim birlikte kazanir birlikte yer icer gezeriz çocuk olmasın" kafasındaydim. 20'imde bosandigimda sadece ve sadece duygusalligin dibine vurup cidden romantizmi iliklerime kadar hissedebilecegim birini istedim. 23'ümde hayat beni "gerçek aşkım" dediğim insandan ayırdığında "bi çocuk olmalı ama bu kendimi annelik yapabilecek olgunluğa getirene kadar beklemeli. Bir insanla aynı yola girersem ya kariyerim olmucak ya da o insan ve çocuk.. iyi bir iş ve maaş beni hayli tatmin eder. Güzel yasayabilirim. Fakat hayatima biri girerse burada isler değişir. Daha fazla sorumluluk bir sürü ıvır zıvır şey aşka iliskiye dair.. karşımdaki insana ve kendime (biz olan versiyonumuza) en iyi ilişkiyi yaşatabilmek adına ona şunu derim "şu an yeterince param var. Aşka ihtiyacım yok. Ama beni istiyorsan paradan vazgecer calismam seni seçerim kabul mü".

Bu biraz evlenince calismama mantığına geliyor. Ben artık bu kafaya geldim. Belirli bi noktadan ve sürekli aynı sonuçlari farklı insanlarla yasadiktan sonra bunu seçtim.

Canım uzun yazmak istedi. Okuyanlara Teşekkür. Sorunun kısaca cevabı evet kalmaz.

İyice düşünüp öyle cevaplamak lazım bu soruyu sanırım. İnsan düşünüyor çünkü parasız olduğumuz için mi aşk istiyoruz hayatımızda? Bu bakış açısıyla baktığımızda saçma geliyor kulağa. Çok paran olunca hayatında aşkı istemiyor olmak da aynı saçmalığa çıkıyor haliyle. O zaman bu demektir ki paran olsun ya da olmasın aşk yaşayabilmeyi birçoğumuz isteriz. Parayla alakası yok yani...