Her gün bir çocuk sevdim şarkısını dinliyorum hayattan bir umudum kalmadı?

Çabucak olmuyor ki zaten ben küçüklükten beri büyümeye alıştım ama artık sorun etmiyorum önceden istemediğim şeyleri şimdi isteyerek yapıyorum çünkü alıştım. İntihar edince çok bir şey olmayacak zaten :) kırıcı olsa da gerçek bu insanın annesi babası bile hayata devam ediyor bir şekilde.

Ben yıkıldığım zaman kimse olmayınca anladım aptallık yaptığımı. Boşuna üzülüp kendimi sıkmışım diyerek saldım her şeyi. Şimdi beni ne mutlu ediyorsa ona yönlenmeye çalışıyorum evet hala sorunlarım var tamamen bitmedi ilaç seans vs. ama bir şekilde geçiyor gerçekten.

Zaten “depresyon” dediğimiz şey de böyle bir şey. Önüne dünyaları serseler sen önünde olmayan bir şeyi istersin. Ya da önünde olan şeyler seni tatmin etmez. Yaaa daa önünde olan şeyler sana kötü şeyler çağrıştırır soğutur seni. Depresyonun çözümü kişiye göre değişiyor bu yüzden. Önce kendini sev. Sen sevmezsen kim seni sevecek ki?

Ya bak işte sorun bu. Kendini seviyorsun mesela üstünden süre geçmeden “Ee ne oldu sevdik de ne oldu?” diyerek beklentiye giriyorsun. Hatayı orada yapıyorsun işte.

Bir tane kendini beğenmiş seni yıkmasın. Sebep sadece bu olmayabilir ama sen kendini dibe gömmüşsün. Yetmemiş elinde bir aletle daha da dibe kazıyorsun. Bu saatten sonra sen kendine yapacağını yapıyorsun.

Bu bir defa değil belki çok kere olacak böyle tipler çok

Sen böyle tiplerin sadece güzel olduğunu mu sanıyorsun? Bu tamamen karaktersizlik. Güzel de olurlar çirkin de.

Zaten öyle, sosyal medyada da realde de bir şey bekleyemezsin sen kendin üreteceksin çevreyi herkes sen izin verene kadar yanında kalabiliriz

Kalabilir*

Sende kendini düşüneceksin işte ister bu çok değişti desinler ister kalpsiz

Hayır Estağfirullah öyle bir şey olsa yazmadım umarım iyi olursun ve ayrıca son bir şey ekleyeyim. Ben bir şey demeden hemen kendini “Sıkıcı” kalıbına soktun. Yapma bunu.

Olduğun kişi olmaktan utanma. İstediklerini desinler sanal alem interneti kapattıktan sonra puf:)