4 yıllık ilişkim travmatik bir şekilde bitti?

Buraya yazmamın sebebi gerçekten psikolojik olarak çok kötü durumda olmam. İnsanlardan, hayattan soğudum.. Ölmeyi düşündüm defalarca. Bir aydır hayat enerjim yok ve düzelemiyorum. Psikiyatrik destek aldım ama maalesef. Bir türlü içimdeki öfkeyi yenemedim. Yaşlar 26;

2020 yılında Mayıs ayında başladık. Şu filmlerdeki ilişkiler olur ya, aynen öyleydi. bensiz duramaz, ben onsuz duramazdım. 2022 sonlarına doğru beni istemeye gelin diyip duruyordu. Ailesinden yana sorunlar olduğu için araya birilerini sokalım, seninle aile olmak istiyorum diyip duruyordu. Yüzük alalım dedi birden bire, aldım, parmağına olmadı ölçüsünü aldık gittik kestirdik, düzelttik. Evlilik teklifi hazırlığı yapmak için uğraşıyordum, o da ara ara söylüyordu artık et vs. 1 defa bile kavga etmediğim insan bana birden bire bunu yazıp gitmeye kalktı. Ve 2021 yılında imam nikahı kıymıştık, beraber kalabilmek için. Kapalı olduğu ve dini bütün olduğu için kabul etmedi evlenmeden beraber kalmayı. Biz de evlenelim dedik ve evlendik.

Çok iyi hatırlarım 2022 Aralık ayıydı ve bana birden bire uzun bir mesaj attı. Bitirmek istiyorum dedi. Şok olmuştum.

30 dk içinde tartıştık ve hemen yazdıklarını sildi. Hataydı dedi. Bunalmıştım, içimde bir şeyler yeşermiyor, biraz zaman tanıyalım dedi. O ara tanıyamadık çünkü birçok şey oldu. Deprem oldu vs. bir türlü uzaklaşamadık. Aktif çalışmaya başlamıştı yılbaşından bu yana, bana para göndermeye başladı, geleceğimiz için birikim yapalım altın al sende dursun diyerek. Ben yine de hepsini not alıyordum, kasa ortaktı ama ben kimin ne aldığını not alıyordum kendi tarafımda, genelde öyle bir yapım var ( yanlış anlaşılmasın ).

Öyle kötü değildik fakat bana karşı olan ilgisi azalmıştı biraz. Sonra bana nasıl evlilik teklifi edeceksin, diz çökecek misin vs diye sordu. Hadi hazırlık yap vs. dedi. İkimizin birlikte olduğu tüm anları kocaman bir anı defteri yapıp matbada bastırmıştım, kareografi yapmıştım. Artık hazırdım, bu aralar edicem teklifi diyordum kendi kendime.

1 ay kadar önce 6-7 saat hiç yazmadım ve aldığım mesaj aynen şuydu: "ben karar verdim. ayrılıyorum" ve engellemişti. Hiçbir yerden ulaşamadım. 100 bin TL değerinde altını vardı bende. Arabaya bindim sabah erkenden işe gideceği zaman kapısının önünde bekledim. Arabamı görünce telefonla konuşuyormuş gibi yaptı. Arabaya binmesini istedim, hiç oralı olmadı. İndim ve birazda zorla arabaya bindirdim.

Buz kesmişti resmen. Düşmanı gibiydim. Biraz öfke, biraz hayal kırıklığı ve boğazımda düğüm hissediyordum. Arabanın torpidosunda matbada bastırdığım evlilik teklifi süprizinin parçası duruyordu. Çıkar orada dedim. Hafif gülümsedi, sayfaları çevirdi sustu. Neden diye sordum; "aileler, insanlar, hayatlar dağılıyor; bitti işte sorgulama" dedi. Nikahı da reddetti. İş yerine bıraktım ve çıktım.

Altınları hala bende, sadece sana teslim ederim, getireyim dedim; istemedi. O günden sonra ne ben aradım ne o aradı.

1 aydır ölüyorum; ne duyan, ne bilen var. Üzüldüm; en çok da kaybettiğim zamana, verdiğim emeğe...