Nişanlıma ihanet etdim, içimde dolduramadığım boşluk var beni çok seviyor ama en ufak tartışınca soluğu başka yerde alıyorum?

Aslında olayı çok yumuşatmışsın yazarken. Ben doğrusunu yazayım buraya: Her tartışmamızda oturup sorun çözmek yerine gider oramı buramı çekip erkeklerden ilgi beklerim, egomu tavan yaparım. Neden? Çünkü ben bir karaktersizim. Bunun psikolojik olduğunu düşünüp çözmek isteyen arkadaşlar da ayrı bir komik. Kadının psikolojisi turp gibi de yerinde. Orasını burasını çekip övgü toplama peşinde. Hem kaşar hem karaktersiz. Evlenilcek biri değil eğlenilcek biri. Yardım edeyim nabayım yazmışsın. Hemen napman gerektiğini söyleyim: öncelikle nişanlın için ayrıl ondan. Bekle, bekle, bekle taa ki aklın başına gelene kadar, en ufak tartışmada oranı buranı atmayacak kadar ergen olmayana kadar bekle, kimseyle ilişki kurup karşındakini de üzme.

bunun çok ciddi bir psikolojik altyapısı var kendini bir yere ait hissetmek istemiyorsun nişanlın iyi davranırken de sadece vicdan yaptığın için başkasından ilgi görme konusunda kendini kısıtlıyorsun ve hatta sadece bu yüzden bile bazen tartışmayı sen tetikleyebiliryorsun. aslında bunun sebebi senin ruhundaki eksik. sen bir arayıştasın ve bunun arayış olduğunu bilmiyorsun aradığın şey zihnine ve ruhuna hitap edebilecek bir erkek , bu yüzden de fotoğrafına ya da sana edilen iltifatlar ilk başlarda zihnine ve ruhuna hitap ederken zamanla bu derinlik azaldığından sürekli farklı insanların seni beğenmesine ihtiyac duyuyorsun bu bir haz aslında ve zihnine hitap edebilen minik minik olayları farklı ve çok kez yaşadığında ancak zihnini doyurabiliyorsun , sen zekisin ve farklısın aslında çevrendeki standart bir çok insandan farklı olduğun için standartı kabul etmediğin için bu durumdasın ki muhtemellen ailenle ilgili geçmişte buna benzer bir psikolojik olgular yaşadığını düşünüyorum özellikle baba figurü ile alakalı

Ayrıl, kimseye seninle olmak gibi bir kötülükte bulunma bence. Aldatmak bu. Alçakça bir davranış. İnsanlar seviyor, değer veriyor ve hakettikleri bu mu? Cidden yazık.