Hiç ilişki yaşadığınız kişiden pişmanlık duydunuz mu?

Pişman mısın diye sorsalar.
Hayır, kesinlikle hayır.
Aksine, iyi ki yapmışım derim.
Çünkü çoğu için sevmek; sonrasında keşkeler ve işe yaramaz çırpınışlarla geçen bir süreçten ibaret.
Ben ise bunca insanın içinde sevebileceğim en doğru kişiyi sevdim.
Hata mı yaptım? Sanmıyorum.
Hatanın ne olduğunu bilirim, hata sonrasında suçluluk duygusunu getirir.
Ben onu sevdiğim için kendimi bir an bile suçlu hissetmedim.
O mu? Beni sevmemiş oluşuna mantıklı açıklamalar getirecek.
Ama bir gün bir yerlerde aklına geldiğimde ‘keşke onu sevseydim diyecek keşke onu sevmek için bir şeyler deneseydim’ diyecek.
Bunu nasıl mı biliyorum. Çünkü ona nasıl sevilmesi gerektiğini öyle gösterdim ki.
Bundan sonra her kiminle olursa olsun, karşısındakinin sevgisi ile benimkini karşılaştıracak. Ben ne kadar mı seviyorum.
Basitçe, asla sevilemeyeceği kadar.

Saygı ve sevgi bitmemişse, o kişi buna değer biriyse pşmanlık duymazdım. Değmez biri uğruna gitmişse emeklerim, kurtulduğuma sevinir, önüme bakardım. Geçmişle yaşamak da şimdii ki zamana yazıktır. İyi geceler

Pişmanlık değil de çok açık sözlü olduğumdan kaynaklı kendime kızdığım oldu.
Belki de yalan söyleyebilen biri olsaydım bunlar olmazdı diye düşünmüştüm o zaman.