Hiç tam birinize göre olduğunuzu düşündüğünüz birini unutmak zorunda kaldınız mı?

Bende öyle alıştım sürekli birbirimize göndermeli bir şey yapıyoruz ama hiç adım yok bir şey yok bende ortadan kayboldum ikimizi de kurtarmak için ama gerçekten sevse bir şeyler yapardı bence

Çok yorucu ya başkalarıyla denedigini duydum ama olmamış tabi bir şey hissedemiyorum başkasına demiş belki de biz çıkmaza sokuyoruz bu kadar belki de onu unuttuğumu düşünüyor bilmiyorum

Başlayamadik ki böyle ilk görüşte aşk gibi bir şeydi bizimki çok yüksekten başladı tanışma aşamasında bir anda bozuldu her şey engeller koydu önüme bende başta bu kadar isteyen biri neden böyle yapar anlayamadım net biriyim bizden olmaz dedim sen haklısın o da sen öyle düşünüyorsun saygı duyuyorum dedi ama hem git hem gitme der gibiydi bende anlam veremedim orada bıraktık ama işte birakamadik eskiden bir tane sevgilisi olmuş o bile öğrenmiş beni çevresindeki herkes biliyor ailesinden birileri bile biliyordu ama iste olduramadik

Ya ben şöyle düşündüm gerçekten istese önüme saçma sapan sebepler engeller sunmazdı madem sundun bunları aşmak için uğraşı çabası olurdu bunlar yoktu sanki her şeyi benden bekleyen bir tavrı vardı

Ve bu kişi biraz popüler biri yani peşinde çok kız koşmuş hala da koşuyorlar bu da işte dedigine göre ilk kez benim pesimde koşmuş belki ego yaptı bilmiyorum

İşte o saygı duymalarin bile arkasında kurulamamis kaç cümle kalıyor bilmiyorum ya hayırlısı böyleydi belki de

Gelmiyor zaten