Eşim telefonumu karıştırıp bana küstü. Buna hakkı var mı?

Kardesinle konustugun konuda haklisin. Bende o tarz biriyim. Sevgililerim oldu en ufak yanlisinda yol verdim. Sevmeme ragmen neden bilmiyorum ask acisi falanda cekmedim. Galiba direkt kafada bitirebilen biri oldum zamanla. Insanlar da buna zorluyor zaten.

Evlendim 1 yil evli kaldim. Calisan biriyim ve evlilikteki sorumlulukların ustume yıkıldığını görünce bosanma davasi actim ve boşandım. Ikimizde calismamiza ragmen kadin oldugum icin her bir halt benden bekleniyordu.

Esimle kac defa konustum, evlenmeden once de konustum destek bekledigimi. O işten eve gelince dinlendi. Tamam bende yapmiyorum dedim. O oturdu bende oturdum. Uyudu bende uyudum. Işten sonra sanki bir tek erkeklerin canı var.

Bana destek olacagi yerde kadinligimi sorgulamaya basladi. Diger kadinlar hem calisip hem ev islerine, hem kocasina, hem cocuklarina bakıyormuş. Ben niye yapamiyormusum... bu cumleyi kurduktan sonra bitti zaten. O zaman sen benimle ortak bir hayat kurmak icin degil maddi manevi sana kolelik yapayim diye evlenmissin dedim.

arabamin ve bekarken oturdugum evimin anahtarini alip kapiyi carpip evden ciktim. Ondan sonra da geri donmem zordu zaten. Geldi ozur diledi, aileler araya girdi ama yetismemis birinin egosunu, erkeklik egosunu cekecek biri degilim. Her seyden once insanim. Kendimi de degerli buluyorum.

Şu dunyadan bir kere gelip geçeceğim, baska hakkim yok. Birilerinin hizmetini, maddi ihtiyaçlarini karsilayacak biri degilim. Benimle uzlasma yoluna gitseydi boyle olmazdi. Evlilik uzlasmadir cunku restlesme degil.

Yapacağı sey ben yemek yaparken gorev ustlenecekti. Ben tavuk sote yapiyorsam o pilav yapacakti. Ben evin tozunu aliyorken o supurecekti. Ben camasir asfiysam o toplayacakti. Yani iş bolumuydu.

Bu tarz her insanin yapmasi gereken sorumluluklari dahi yapmaktan aciz birilerini insan statusunde gormuyorum zaten. Hayvanlar bile kendi sorumluluklarini bilip yapiyorlar.

Hayat birilerine tahammul etmek icin, sabretmek icin cok kisa. Bir sabredersin iki sabredersin. duzelmiyorsa yol vermek lazim. Ve inan bu sekilde kafam cok rahat. Arkadas ilişkilerimde de boyleydim. Biraz deli olacaksin. Akilli olursan dunyanin yukunu sirtina yukluyorlar. Bu dunya deli davrananlara, taviz vermeyenlere guzel. Bu kafaya zorda olsa 20 li yaslarimda girdim.

akilli olmak yerine biraz deli olmayi sectigimden beri sınırlarımı belirledigimden beri ve bu sınırlarım gecildiginde tavrimdan ödün vermedigimden beri daha rahatım.