Gözleri kapatıp 3 saniye düşünelim soru şu: Özlem diyince?

Öğrenilmiş çaresizlik. Defalarca söyle sevdiğini ve defalarca sessiz kalsın. Gözyaşı, travmalar , sürekli rüya , diyeti bozup yemek yemeler , gördükçe acı çekmeler , neden , neden diye tekrarlar. Zaman geçse de yüreğin de hala kalması , unutamamak, unutmak istememe , konuşmak istemek ama yazacak bir neden olmaması , hayat akıp giderken kendini unutmak , yılmak, ağlamak istedikçe yorgun düşmek , dengesiz uyku vakitleri. Ve adam gibi sevdiğin için hergün bir daha sevmemek için duâlar etmek.

Kadınlar çok sevilince umursamazlar, umursanmadıklarında ise sevmeye başlarlar. Olay şu ki ; biz yapılacak herşeyi yaptıysak ve olmadıysa gönlümüz yorgun düşer. Kısaca giden başkasını bulur , kalan ise kendini. Bu yüzden kendimi buldum ve yalnızlığımla mutluyum.

Eskiden sahip olduğun ama şu an olmadığın birine, bir şeye veya eski bir zamana/mekana tekrar kavuşma isteği. İnsanı hüzünlendirir, duygulandırır. Acı tatlı karışık bir duygudur. Şu aralar hep yaşadığım bir şey.