Neden hemen aşık oluyorum bıktım artık☹️☹️?

Kıskançlık duygusunu nasıl yeneceğim? Gözümün önünde başkalarıyla gördükçe eriyip bitiyorum. Keşke uzakta olsam. Aynı ortamda olmak zorunda kaldığım kişinin etkisinden nasıl kurtulacağım? Telefon numaramiz bile kayıtlı iş gereği

Karşımdaki önce umut verip vazgeçiyor ve ben aşırı bağlanmış oluyorum. Ondan sonra verem tehlikesi geçirdim ve Depresyon teşhisi konuldu. Ben bağlanmak istemiyorum bunu nasıl başaracağım?

Ozguvenim yoktur. Ailemde şiddet vardı. Babam döverdi ama bir o kadarda severdi. İstediğim oyuncakları alırdı mesela. Annem üstümüze düşer aşırı merhametli bize karşı.

Bilmem çocukken bile aşık olurdum ben. Taa 6 yaşından beri aşık oluyorum.

Ben 7 yıl önce ders almıştım aslında yaşadığım olaydan. 7 yıl sonra şimdi yine aynı şey başıma geldi. Nasıl bağlıyorlar Nasıl etkisi altına alıyorlar anlamıyorum hiç. Oysa o kadar saf değilim. Kimin ne olduğunu gözlemleyen biriyim ben. Hislerim de güçlüdür. Bu tuzağa Nasıl düştüğümü anlamıyorum

Ben de istemezdim böyle olmasını. Şu an iş arkadaşım duygularımla oynadı. Hiç aklımda yokken kendisi ilgilendi anlamlı bakışlar WhatsAppta sohbetler hayatını anlattı. Bir adam sandım. Isındım birden. Hiç sevmediğim biriydi üstelik. Ona iyilik yaptım o beni kendine aşık etti.

İs arkadaşım kendisi. İs konusunda hep ben yardımcı oldum. Bir gün samimi oldukça aradı bir saat dertleştik dinledim onu. Benden poğaça köfte bilmemne istedi gece yarısı üşenmeden yaptım getirdim. Orada o kadar yırtık kız varken beni kurban seçti. Bir de bana gönül insanısın sen dedi. Bir ara gözlerini hiç ayirmamaya başladı benden. Tolakasma bahanesiyle elimi tutup gözlerimin içine anlamlı bakışlar attı arkadaşlarin içinde. Bazen de selam vermezdi. Ben de kızmıştım hatta. Hediye aldı mesela gönlümü almak için. Eski filmleri çok severim. Filmlere ait aşk replikleri şiirler içeren dergiler aldı. Bir gün bana arkadaş kardeş diye hitap etti. Bir kızla yemeğe gittiğini söyledi. Ertesi gün yüzüne bakmadım. Bir arkadaşıyla etrafımda dolanmaya başladı. Bir kızla başbasa konuşup kıskandirdi. Yine umursamaz davrandım. En sonunda akşam aşk şarkısı attı WhatsApptan sevdiğim filme ait. Teşekkür ettim tekrar selam vermeye başladım. Yine kesti ilgisini. Şimdi canı isteyince selam veriyor. Kızlarla takılıyor.

Son günlerde babam rahatsızlandi diye yine ilgilendi. Boş laflar etti beraber ziyaretine gidelim bir ihtiyacın olursa beni ara mutlaka. Ama bunları beni tesadüfen görünce söylüyor. Diğer arkadaşlarim bizzat arıyor beni bu aramıyor sormuyor. Şimdi de babamın durumunu kullanıyor. Ama ben o görsün diye bir yazı paylaştım WhatsApp hikayemde cuma akşamı. Gördü. Anlamıştır inşallah. Bir gün de narsist insanlardan uzak duralım diye bir yazı paylaştım. Açıklama da yazdım bunlar kendini beğenen ilgi peşinde koşan vs. Yazdım Gördü yazımı.

Senin dediğin olmaya başladı. O çocuk bugün ben çalışırken penceremin önüne geldi kolay gelsin dedi. Az önce molaya çıktım peşime düştü. İyiyim sağol dedim. Sonra babamı sordu. Hadı güle güle dedim kolay gelsin ben şu tarafa gidiyorum dedim hızlıca uzaklaştım yanından. Başka kızları gördü onların yanına gitti yalnız kalınca.

Bu his beni öldürecek ama. Ağlıyorum sürekli

30 yaşına gelmiş bir insan daha nasıl tanıyabilir ki kendini? İzlediğim filmler dinlediğim şarkılar bile aşk acısı içeren türden hep.

Arkadaşlarım halden anlasa keşke. boş ver demekten başka şey bilmiyorlar. Psikiyatriste götürmüştü annem yillar önce. Birisi çok üzmüştü beni yine. Arkadaşım anneme anlatmis çünkü. Psikiyatriste Önemsiz buldu konuyu. O kadar Önemsiz ise ben neden bir haftada eridim bittim. Neden verem tehlikesi geçirdim kimse anlamıyor. Bir halttan anladığı yok doktorların.

30 yaşına geldim hala çocuksu ruha sahibim.😒

Ben çocukken de böyleydim. Karşı cins daha 6 7 yaşlarında bile beni beğenirdi. Ne güzel kız derlerdi. Ben tabi o yaşta bile aşık olurdum. İlkokulda sınıftaki ilgi gördüğüm iki çocuğa da aşık olmuştum. Ailede bir sıkıntı yok. Annem üstüme düşer. Babam da her istediğimi aldı. Ama sert ve dayakci biriydi. Babamı sevip sevmediğimi hiç bilmezdim.