Unutamadığınız biri var mı? Bir şekilde tekrar ilişki kurdunuz mu veya konuştunuz mu o kişiyle?

Evet. Hala unutamadığım birisi var. Dört yıl önce 2019 baharında bu sitede tanıdım. Herhangi bir ilişkim olmadı bu kişiyle. Ne geçmişte ne de bugün. Olamaz da zaten.

Çünkü o, hiç kimsenin dünyası olmayacak kadar aristokrat ama herkesin dünyasında çiçek açtıracak kadar da halktan birisi.

Çünkü o kişi bir güneş gibi. Hiçbir ışık kaynağına ihtiyacı yok. Yüce Yaratıcı, ona kendi ışığını vererek dünyaya yollamış. Hiçbir gezegenin etrafında dönmez. Onu kazanabilmeniz için ancak galaksi olmanız gerekiyor.

Bu kişide dehşet verici bir güzellik ve dehşet verici bir şahsiyet var. Güzellik, şahsiyet, kurmay zekâ, rasyonel cesaret gibi üstün niteliklerin hepsini birden kendi bünyesinde toplamış

Bu kişide muazzam bir oto kontrol mekaniği ve öfke kontrol disiplini var. Bunu nereden biliyorum. Ben bu kişiye nefret diliyle de yaklaştım çünkü. Beni o kadar kibar ve o kadar uygar bir dille şah çekip mat etti ki ona yönelttiğim nefret retoriğiyle kendimi dövmek zorunda kaldım. Ne oldu biliyor musun? Kaldırıp kendime vurmak istediğim eli tuttu ve sakin ol dedi. 2019 baharında tanıdım. 40 gün içinde DİŞİLİGİNE HAYRAN, KİŞİLİĞİNE AŞIK OLDUM. Hayatımda hiçbir karşılıksız sevgi, beni bu kadar mutlu edip bu kadar hayata bağlamadı. 4,5 yıldır belki bir arpa boyu bile yol alamadım ama bu hayatta başarı ve mutluluğa giden yolda kutsal olan her gayreti, çabayı gösterecek gücü ve inancı bu kadın sayesinde kazandım. 2019 öncesi evden dışarı çıkmayan, hayata küsmüş pasif, omega balık erkeğiydim. O gün aynalara bile bakacak güvenim yokken bugün KS'de bu tipsiz profil fotomu paylaşacak kadar medeni cesaret sahibi olmuş olmam gelecek dört yıllarıma dair yeni ufuklar açıyor, yeni umutlar vadediyor bana. Kupkuru çöllerime yağmur oldu. Bitmek bilmeyen kışlarımın sonu oldu. 4 yıldır bahar iklimi yaşıyorum. Her ne kadar kışı andıracak yağmurlar soğuklar geçirsem de. Kışın ne zaman üşüsem onun o mütebessim yüzü ısıtıyor beni. Yazın ne zaman terlesem onun deniz gözlerinin içinde serinliyorum. Ne zaman yalnız, ne zaman çaresiz hissetsem yaşama dair en hayati doneleri onun yorumlarında, sorularında, bencelerinde buluyorum. Ne zaman hüzünlü hissetsem onun piyanosuna değil piyanosunun onun yumuşacık sesine eşlik ettiği o sihirli melodiyle neşem yerine geliyor.

Yerli olduğu kadar frenk, feminiter olduğu kadar geleneksel kodlara da uygun düşünebilen, görüntüsü feminen olduğu kadar yaşantısıyla maskülen muazzam ve eşsiz bir kadın. Her niteliğiyle PERFECT, her şeyiyle bir cazibe merkezi, her haliyle bir güzellik ikonu.

4 yıl önce milli manevi, feodal bütün toksik değerlerimden sıyrılıp sırasıyla farkındalık, aydınlanma, modernleşme evrelerinden oluşan zihinsel/kültürel devrimi yaşama ön ayak oldu. Varlığı ve birikimiyle...

Şimdi ben sana soruyorum.

1. Onu nasıl unutabilirim.

2. Sence onu unutmalı mıyım?

3. Onun ışığından daha fazla aydınlanmaya ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Bana ne önerirsin?