Niye kimse olmuyo?

29 yaşındayım bu yaşa kadar ailemle yaşadım ve çok korumacı yetiştirdiler. Arkadaşlarımın sevgilileri olurdu , bana sen yapma öyle şeyler sen düzgün birisin diye mesaj verirlerdi hep. Teyzemle gezerken benim yaşımda sevgilisi olam birini görünce Küçüçük kız sevgili yapmış derdi ( 20 yaşındayken ). Sen uzak dur , sen ders çalış , zamanı gelince öyle şeyler olur derlerdi. O zamanki aklımla iyi bişeu yaptığımı sanırdım. Bi yere giderken şüphelenseler takip edelim filan derlerdi. Karşı çıksaydın derseniz çıkamazdım. Zaten çekingen biriyim , çok konuşamazdım insanlarla , çok az arkadaşım vardı. Şimdi hiç yok. Böyle yetiştim hep , erkelerden uzak yetiştim. Konuşamazdım bile hiç. Bi kere biri oldu o da bişey yaşamadığımı anlamış terk etti beni. Başka da kimseyi bulamıyorum artık en azından görücü usulü birini bulun diyorum biz anlamayız diyolar. Zamanında engel olmasaydın o zaman.. nefret ediyorum ailemden akrabalardan , her şeyi onlarla yaşadım. Gençliğimi yaşamadım hiç. Bunu yapmaya hakları var mıydı?

Niye kimse olmuyo?
Cevapla