Eşim benimle konuşmak için mi böyle şeyler yapıyor sizce?

Konuşulcak gibi değil.

Kavga edeli bir hafta oldu. Ne yapabilirim çantamı eşyamı alıp evden çıkıp nereye gidebilirim? Sadece kendi maaşımla bir yere taşınıp tüm masrafları karşılayıp geçincek durumum yok. Olsa da bilmiyorum aileme Ne diyeceğim? Öyle kolay değil al eşyanın kapıyı çarp çık git

Kadınların bu özgüvensizliği diyorsunda, turizmde çalışıyorum ne olacağı belli olmuyor bir anda çıkarabilirler bile işten. Yani çalışıyorum diye kendime güvenip arkama bakmadan gidecek gücüm yok. Bende isterim evim arabam olsun basıp kafama gideyim. Ancak bu kadar oluyor. Aile konusuna gelince anlarlar ama illaki onlarda üzülürler tek çocuğum tüm umutları sevinçleri üzüntüleri benim. En azından daha şimdiden bir şey yapmak istemiyorum. Konuşulacak biri değil demedim konuşulacak gibi değil. Sorun yumak oldu çöz çözebilirsen nerden başlıcaz ne konuşcaz düşünürken bile felç olurum. İkimizde dememiz gereken şeyler dedik nasıl yutalım? Ben kendi adıma, bakacak konuşacak yüzüm yok. Bende alındım üzüldüm o da var tabi. O yüzden ne ben konuşmak istiyorum ne o. Öyle konuşmadan geçip gidiyor günler

Napabilirim peki?

Hadi ben gittim konuşmak istiyorum dedim diyelim ya o konuşmak istemezse

Olayın çıkış sebebi saçma sapan şeyler fakat suçlayıcı suçlayıcı konuştukca farklı şeyler söylendi oydu buydu şuydu derken dallandı budaklandı evrensel bir konu haline geldi

Kısacası Yemekten çıktı kavga 😔

Evet...

Kısaca özetliyim
Markete gidelim gidelim dememe rağmen bir haftadır eşimle markete Gitmediğimiz için dolapta yemek yapacak bir şeyler kalmamıştı. Yoğurtlu makarna yaptım. Yoğurt ekşimiş. Yapamamışsın sıcakken karıştırılmaz falan dedi. Bende öyle. Yapmadım zaten yoğurt ekşimiştir dedim. Yemeyince sinir oldum sözde evişindde yemekte bana yardım edecektin işe başlarken öyle diyordun dedim. Evi zaten *** götürüyor dedi. Sonra aralara ne girdi hatırlamıyorum. Bir ara nerden bulaştım dedi benimle evlenmeyi kastetti. Gidebilirsin falan dedim ama orada ana baba karıştı işte. Ailesine evlenmeden önce ev almıştı onu kastettim zaten daha güzel oraya git dedim pişmanlık sözüne karşılık. Sonra bişeyler daha dedik ama oraları unutmuşum sonra tamam hadi çık odadan falan dedi kovmaya çalıştı. Kışın eşimin işsizlik yaşadığı bir dönem olmuştu ve iş bulmasına babam vesile olmuştu. Ona da dokundurdum. İşini bile babam buldu falan dedim. Benim kendi açımdan utandığım noktalar bunları demiş olmam. Onun bana söylediklerine de üzüldüm kızdım sinirlendim onlar ayrı. İşte tüm bunların çıkış noktası o makarna. Basit bir makarnayı kafama çarpar gibi yaptı, Yapamamışsın edememişsin eve bakmıyom falan işten eşimden sonra geldim elimi yıkayıp hemen mutfağa geçtim evde bişey kalmasına rağmen ortaya yemek çıkarmaya çalışıyorum onun dedikleri ve de bilgisayarın başına oturmuş. Böyle oldu işte

O iş meselesinde daha önce bir şey dememiştim. Yani böyle kafasına kakar gibi yapmadım. Ama bu ev meselesinde daha önce baya konuşmuştum, kızmışlığım falan baya o konuyu uzatmışluğım var zaten o ev meselesi önemsiz oldu artık o kadar çok konuştuk ki. İş meselesini de hiç daha önce o açıdan düşünmemiştim karşımda artislik yapınca valla o anda öyle dedim baya gurur kırıcı bir şey söyledim bunun farkındayım. Haklı çıkmak için söylemiyorum ama o lafı edene kadar baya tartıştık ama hatta kızdım ettim kendimi biliyorum şimdi bişey derim suçlu ben olurum diye başka odaya gittim oturdum tam salinleşiyordum eşim geldi burada niye oturuyon bilmem ne oturduğum odanın klimasını kapattı hatta bi de tekrar bir alev aldı sinirim işte ordan sonra tekrar tartışmaya başladık sonra odadan çık falan dedi orada söyledim

Yani o da o kadar uzatmasa zaten durduk yere niye diyim öyle şeyler

Ben 24, eşim 29

3 ayda bir böyle bir küslük tartışma yaşıyoruz zaten ama bu seferki bilmiyorum barışır mıyız ne olur. Hiç barışacakmışız gibi durmuyor

Ayıptır sorması özel değilse neden ki? Sevmeyerek mi evlendiniz

Özelden konuşmak istemiyorum