Eşimle biz neyiz?

Evleneli tam 4 yıl oldu. Sevdim hala seviyorum ama kalp kırıklıkları sevgimin çok önüne geçiyor. Yaşattığı onca şey kalbimi çok acıtıyor. 2 çocuk annesiyim biri 2 diğeri ise 4 aylık daha. Bana yardımcı olmuyor ev otel gibi sanki. Eve geldiğinde maksimum 2 saat çocukları görüyor onda da bin türlü laf. "Kafama tükirim, aklımı s-**** m gibi şeyler" yani bu çocukları neden yaptık gini.

Benim ne kadar yorulduğum asla umrunda değil ne kadar uykusuz kaldığım nasıl olduğum neye üzüldüğüm asla umrunda değil. Çok konuştum ben senden sadece ilgi bekliyorum. Şımarmak istiyorum birazda olsa diyorum. Saçımı ol okşa ne bilim sarıl bana diyorum yok. Ne kadar yorulursam yorulayım yerinden kalkıp senin için ne yapayım diye sormuyor bile. Bazen gece 1 e kadar iş yapıyorum. Sarılıyor vs konuşuyor. Siz anladınız yani bayram değil seyran değil kocam bana niye sarıldım ki?

Kendimi sadece hizmetçi çalışan yönetici bakıcı ahçı ve o iş için kullandığı bi şeymiş gibi hissediyorum. Ve artık ilişki olurken hiç bir şey hissetmiyorum midem bulanıyor ne yaparsa yapsın sadece yaptığı şeyler geliyor aklıma yaşadıklarım. Ben put gibi duruyorum o yapıyor. Her seferinde kirlenmiş gibi hissediyorum. Sanki kalbimi almadan bunu yaşamamız aslında benim ne kadar önemsiz olduğumu duygularımın hiçe sayıldığını gösteriyor. Şimdi size soruyorum ben beni duymayan bu adam için ne yapmalıyım?