Karımla Yatağı Ayırdım ve Artık Karımı Arzulamıyorum. Boşanma Zamanı Geldi Mi Acaba?

Onu bir daha hiç arzulayacağımı sanmıyorum.

Sürekli kavga sürekli geçimsizlik.

Bu kadar değildi. Son bir aydır evde dargın gibi yaşıyoruz. Banyo ve mutfak hariç odaları bölüştük. Mutfağa hiç girmiyorum diyebilirim. Yemek işini işyerimde hallediyorum. Banyoya gelince, hangimiz banyodaysak diğerimiz banyoya girmiyor. İkimizde tertipli olduğumuz için sorun yok. Odaları da bölüştük adeta. Salona gelince bir köşede ben diğer köşede o ara sıra kitap okuyorum. O da tv seyrediyor. İşte hayat böyle

Misafir işine gelince... İşte bu konu nasıl olur bilmiyorum. Şimdilik gelen giden yok.

Şükür, sonunda boşanma teklif etti. Ancak istekleri oldu, reddettim. Hiçbir şey istememek üzere boşanırım, aksi takdirde boşanmayacağımı söyledim.

İsteklerinden vazgeçerse boşanmaya tamam diyeceğim.

Tazminat istiyor. Ben bunu kabul etmem.

Hayattaki en iyi şey susmakmış. Hele bir kadınla konuşurken çok az konuşmak ve susmak en iyi çözüm. Nasıl olsa su akıp yolunu buluyor.

Şu an umursamazlık içindeyim.

Sanırım ikimizde boşanma işine girmeyi de tam istemiyoruz gibi. Dargın dargın oturuyoruz evde. O evde yemek yapıyor, ben de işyerinde yemek yiyorum. Odama bir tane mini dolap alacağım. Banyo desen ikimiz de bakımlı insanlar olduğumuz için banyo yaparken kullanmaya kalkışmıyoruz.

Misafir işine gelince şimdilik gelen giden yok.

Bilemem, şu an sessiz bir ortam var

Sonunda boşanma teklif etti ama istekleriyle beraber. Hiçbir şey istememen koşuluyla boşanırım, aksi hiçbir şekilde boşanmam dedim. Bu da bir gelişmedir. Tek kuruş bile vermeden boşanmaya kabulüm, yoksa yok.

Tazminat istiyor. Ben bunu kabul etmem.