Aşktan sevgiden soğudum asla birini sevemiyicekmişim gibi geliyor artık?

Ben de aynı böyle hissediyorum. Bazen birini seveyim diyorum mesela, yaraları benim yaralarıma benzer birini buluyorum. Bi bakıyorum ki ben sevmeye çalıştıkça karşımdaki benim kadar sevmiyor daha da üzülüyorum sonra. Hayalkırıklığına uğruyorum. Ben birini sevdiğimde o üzüldüğümde bazen saat kaç olursa olsun onun evinin önüme gidebilecek biriyim. Ya da mutlu edebilmek ve olabilmek için aklımdan geçen her düşünceyi paylaşabilecek bir insanım. Karşımdaki insanlara bakıyorum bol keseden sallıyorlar seninle şunu yapalım diyorlar yapmıyorlar, seviyorum diyorlar eylem yok. Neyi nasıl seviyorlar anlamıyorum. Benden uzaklaşır, sinirlendiririm diye korkup, sitem bile etmeye korktuğum adamları nasıl sevebilirim. Bazen kendimi aşırı erkek gibi hissediyorum. Dişi olmanın hafifliğini hissedebileceğim birini bulamıyorum. Huzur bulamıyorum.

Ben de kimseden hoşlanmıyordum 6 yıldır. Son sevgilimden sonra adeta erkeklere tövbe etmiş gibiydim. Bu arada yanlış anlaşılmasın eski erkek arkadaşımla çok medeni bir şekilde bitirdik ilişkimizi. Ve onun mutlu olmasını da çok isterim. Sadece hayatıma yeni birini sokmak çok zor geliyordu. En baştan birini tanımak, tanışmak zaman kaybı gibiydi bu yüzden oluruna bıraktım. Kimseyle konuşmadım, etmedim hatta aseksüel olduğumu bile düşünmeye başlamıştım çünkü karşı cinse en ufak bir ilgi duymuyordum. Sonra o çıkageldi, asla tipim değildi. Hala da diyorum, asla tipim değil ama konuştukça, sohbet ettikçe ona bağlandım. Belki de ilk defa itiraf edeceğim ama onu seviyorum. Aşk böyle bir şey galiba, asla beklemediğin anda, beklemediğin kişiden gelen bir şey. Aynı zamanda bok gibi de bir durum. Sürekli kendini yiyip bitiriyorsun, duygularını itiraf edemiyorsun, onun duygularından emin olamıyorsun. Sürekli kafanda “acaba?” Dolaşıyor. Yani demem o ki hadi ordan et. Birinden hoşlanmamak çok daha iyi.

Aşk sevgi hepsi boş. Bir süre sonra insanların artık ne sevgisi samimi geliyor ne de aşkı meşki falan. Bence bekarlık sultanlık en güzeli en azından aldatılma korkun yok. Kimse arkandan iş çevirmiyor kimse kötülük falan yapmıyor. Güvenilmez bu devirdeki erkeklere hepsi karı kız delisi olmuş. O yüzden bekarlık daha iyi.