Tartışmadan sonra konuşmaya çalışmak düzeltmeye çalışmak gerekmez mi?

Birinin uzatmamasi için diğerinin kısa bı sarılması ya bende fevri davrandım kusura bakma demesi gerekmez mi. Hemen sakinlesemem dedi ben sustuktan iki dk sonra dudağıma yapıştı. Cinselliğe gelince nasıl hemen olaya girebiliyor da gönül almaya gelince yok. Bende kendimi kullanılmış hissediyorum.

O sarılıp öpüşünce konuların kapandığını zannediyor, yaklaşıyorum güzelce elimi gogsune koydum hadi sen de artık bana güzel biseyler soyle uzatmayalım ben küs uyuyamıyorum dedim avrat gibi köşe bucak kaçıyor yanımda oturursa yüzüme bakmıyor başka yöne bakıyor. Hiçbir adım atmıyor. Ben yaklasirsam da öpüyor kokluyor hiçbir cümle kurmuyor. Sevmiyormus konuşmayı hiçbir eşi dostu da yok zaten konuşmayı bilmediği için. Ben de benimle konuşulmadan yapılan cinselliği kullanmak olarak algılıyorum. İneği beslemeden süt almaya çalışmak bu

Hiçkimseyle iletişim kuramıyor. Kısa bir örnek:
X kişisi: hoş geldin hayırlı olsun komşum burayı sen tutmussun. Ama kirası çok pahalıymış ya.
Benim koca: hoşbuldum sağol. Ben burayı bulabildim daha ucuz biyer varsa sen bul oraya geçeyim.

Bu üslupla kim arkadaş olur ki dam dum biri.

Bir arkadaşı arar sohbet etmeye telefonu hoporlere açar koyar kenara bitmesini bekler. O garibim de anlatır da anlatır.

Böyle bir insan.
Ama ben iletişim istiyorum ya.

Okadar sinirlendim ki şey dedim: sana hicbi yanlis yapmam ama eğer birgün aradığım iletişimde birini görürsem senin gözünün yaşına bile bakmam ben aradığımı sende bulamadım dedim.

Deliriyor hemen küfrediyor.