Eşimden nefret etmeye başladım?

Benim engelli bir kızım var esimin de ailesi var benim de bir tanede küçük çocuğum var eşimin ailesi annesi babası boşandı eşimi. Annesi 4 sene önce gitti eşimde annesi ile 4 yıl konuşmadı çok sorunlar yaşadı eşimin babası da 8 ay önce vefat etti. Bana da destek çıkmak için kendi annem. babam yardım etti kayınvalidem engelli kızıma bakmak istemedi. Benim annem. hem. engelli kardeşime hemde engelli kızıma 3 yıl boyunca baktı ben başka şehirde yaşıyorum annemin yanına sürekli gel git yaptım annemde 20 gün kalıp eşimin yanına gidip 10 gün kalıp geri gelirdim. Böyle 3 sene geçti en sonda annem artık engelli kardeşim ile. daha çok vakit geçirmek için tasinmamizi istediler. cunku kızımın tedavi olma yeri annemlerin olduğu yerde kızım annemlerde kalırdı annem baktığı için kzimda yuruyemiyor. Neyse bazı sorunlar yaşadık eşim ile kendi ailem arasında sonra eşim annesi ile. konusmak zorunda kaldı en azından kendi annesi gelsin birazda o baksın diye. Eşim annesi ile 4 yıl konuşmadı etti bir sürü sorunlar yaşadı şimdi de anneci oldu. Kayınvalidem de herşeyi eşime anlatan tıp yorulsa anlatır. memnun olmadığı bir şey yaşasa anlatır eşimde hep bana karşı uzak davraniyor soğuk davranıyor en nefret ettiğim hareketler sonra eşim bana kızıyor işte annem yoruluyor annem şöyle biraz cocuklara bak degip yükü üstüme atıyor. Geçen gn kızdım eşim annemi hiç sevmez sebebi ise engelli kızım için daha çok üstüme düşülsun diye konusmasi annemin birşeyler anlatması sevmezmiz böyle şeyleri kimsenin aklına ihtiyacım yok der ama kizininda üstüne. cok düşmez kendi annesi bakmak istemedi şimdi çok değerli oldu eşime. gorede annem kötü insan oldu aynı ortama bile girmiyor niye çok konuştuğu için der. Şimdi bakıyorum kendi annesi ile iyi oldu bana bile değişik davranıyor sanki düşmani gibiyim uzak mesafeli ancak işi düşünce yakınlaşıyor cildircam ya nefret ettim soğutuyor kendinden hiç ayarını yapmıyor insan esinin de yanında olur mesela bana laf soylettirse ağzını açmaz resmen güler şakaya vuruyor