Eşimden nefret ediyorum normal mi?

Merhaba dün kadınlar günüydü. Ne hediye ne çiçek istedim. Yemeğe gidecektik masraf olmasın diye de yemeği yaptım. Tek isteğim işten gelince yürüyüşe çıkalım benimle ilgilensin iki tatlı cümleydi. İşten geç geldi. Ne dışarı çıkarması kendi halinde sanki önemli gün değilmiş gibi takıldı annesini aradı yarım saat konuştu. Bir kadın olarak kendimi değersiz hissettiğimi anlatırken çok uykusu geldiğini gece uyumadığını vs bahaneler sıralarken çocuk benim üstüme kahve döktü. Çocuk da korktu. Ben gerileceğim yerde o sinir krizi geçirdi koltuğu ittirdi duvara vurdu falan. Çocuk etkilendi bende çocuğu alıp içeri gittim. Konuşmuyorum kendisiyle ama geçmişe bakınca benzer olaylar var ben bununla neden evlendim diye kendimi suçluyorum. Yeni mi fark ettin demeyin ailem boşanmamı istemedi. Maddi gücüm olmadığı için mecbur kaldım. Sorum aslında erkeklere sizde böyle misiniz