Bu durumu atlatabilen var mı?

Cok kotuyum evet istiyorum aslinda ama oyle bi hale getirdiki beni evden cikmaya korkuyorum senin platonik hala devam ediyomu senin hikayen nedir anlatirmisin dertleselim bi kizla konusmaya ihtiyacim varda

Devam ediyordu ama dediğim gibi kafamda tamamen bitirdim. O da netice de senin benim gibi bir insan. Olağanüstü bir özelliği yok ki. Onu kafamda büyüten bendim. Her şeyiyle mükemmelmiş gibi gelirdi. Onunla olmamın Kaderimde yazılı olduğunu falan düşünürdüm. Her hareketinden kendime bir mâna çıkarmaya çalışırdım. Ama dediğim gibi bunların hepsi benim kafamda kurduğum pembe hayallerden ibaretti. Onsuz da yaşayabiliyorum, o benim zannettiğim kadar mükemmel biri değil, sadece dünyadaki milyonlarca insandan biri. Belki de kendimi yetersiz hissetmiştim. O benim olmak istediğim biri gibiydi. Başarılıydı, zekiydi, özgüvenli ve yakışıklıydı. Sonradan kendime yönelmeye başladım. Kendimle başbaşa kaldım, kendimi dinledim ve zihnimi tüm düşüncelerden arındırdım. Pek kolay olmadı tabi ama başardım. şu an gayet huzurluyum. Kimseye ihtiyaç duymuyorum.

Keske bende senin gibi yapabilsem ama. bi bilsen ki ne kadar yaşanmişlik var aramizda neleri atlattik bu zamanlara gelmek. icin ben de bigun senin gibi olurum insallah peki sen hayatina yeni birisini alabildinmi

Almadım. Etkilendiğim başka biri olmadı.

Insallah sende sana deger veren birisini bulursun

İnşallah

Teşekkür ederim

Dogru soyluyosun ama bu 7 seneninde oncesi var aslinda okadar uzun bi hikayeki hayatim. boyunda bi tek onu sevdim. hic unutmadim. unutamadim simdi. nasil yapicami. bilmiyorum kendime zaman ayirmak onu dahada ozlememe neden oluyo kalbim. paramparca

Geçmişi geçmişte bırakmak en iyisi yoksa bir süre sonra insan pişman oluyor zamanını geçmişteki bir kişiyi düşünerek geçirdiği için. Hobileriniz varsa onları yapın, spor yapın, kitap okuyun, parka çıkıp gezin o kuş sesini duyunca bile insan huzur buluyor unutmayın o kişinin hayatınızdaki rolü bitmiş ve çıkmış.