Biriyle konuşurken sıkılmak?

Selam, 22 yaşındayım. Özelde öğretmenim. Akademik olarak başarılı biriyim. Bunları söylememin sebebini ileride söyleyeceğim. Bu aşk işleri bana çok uzak geliyor. Konuştuğum kişilerle de nedense sıkılıyorum. Serseri biri olsa cidden peşinde koşarım yazarım falan. Şu an Konuştuğum biri var. Çocuk çok saygılı, iyi. Tam ailemin isteyeceği tip yani. Ama ben konuşurken acayip sıkılıyorum çok resmi konuşuyor. Ben arada random falan atan biriyim o hep nokta virgül böyle. Çocuğun işi gücü de var ama ben resmen sürünmek istiyorum ya. Kendimi sıkıp konuşmaya devam etmeli miyim? İleride duygularım değişir mi? Ya da onun konuşma tarzı değişir mi biraz daha açılır mı?