Şu anda hayatından nefret eden bir tek ben miyim ya?

Ben 21 yaşındayım üniversite öğrencisiyim, şu anda zaten üniler online eğitime devam ediyor. Bu nedenle herkes gibi bende ailemin yanındayım ama iyi ki üniversitem şehir dışında oraya gidince kafa dinliyorum özgür oluyorum. Annemle babam çalıştığı için evde işler bize kalıyor, bi de ben en büyük yemekti çamaşırdı derken çoğunluk bana kalıyor zaten ablaysanız ve kız kardeşiniz varsa ne dediğimi anlıycanızı düşünüyorum. Ben evdeyken gerçekten hayatımdan nefret ediyorum resmen, evde zaten herkes ayrı bi kafa ve ben herkesle uğraşmak zorunda kalıyorum. Özellikle kız kardeşim normalde onu çok severim ama şu son günlerde yaptıkları artık canıma tak ettirdi. Ona bir şey söylesen üstüne atlar zaten. Verdiği cevaplar , her şeyi benden beklemesi, girdiği tripler bir şey istesen hemen sinirlenmesi bıktım artık ya. Ben öyle her şeyi sesli bir şekilde söyleyemem karşımdaki kişiye ama artık sinirden bile ağlıyorum yeter ya ben de insanım bnmde canım var dayan dayan nereye kadar sabır taşı olsa çatlar yemin ederim. Çok sıkıldıö artık bu durumdan bazen evden alığ başımı gidesim geliyor ama nereye gidicem işte. benim bir an önce üniyi bitirip yurt dışına kaçmam lazım kimsenin haberi olmıycak. İnsan ailesi yüzünden hayattan bıkar mı nefret eder mi? Tabi benim ki aile olmadığı için insan nefret eder de ölmek isterde. Off üniler açılsada bi defolup gitsem şunların yanından off. Lütfen biri bir şey söylesin ya