İnsan nasıl bu kadar kötü olabilir?

5 yıllık bir ilişkim vardı. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Birlikte büyümüştük. Ailesi yoktu hep ben ilgilendim, onun için her şeyi yaptım. Annesi yoktu hep şefkatle yaklaştım. Çok sevdim. O da sevdi benim için çok şey yaptı. Çok mutluyduk. Ta ki bu seneye kadar. Maddi durumu kötüydü. Beni çok seviyordu evlenebilmemiz için kendisine iş kurmak istedi. Ailemle tanışmaya geldi. Bende destek oldum. Babası da aşçı bir oldular bir sene önce lokanta açtılar. Bir dönem izin yapamadı. Evim dükkana yakın değildi ben de gidemiyordum. Biz hiç buluşamamaya başladık. Aramızda özlem mesafe girdi. Çok kavga etmeye başladık. Bana her dükkanı kapattığında çok yorgunum deyip eve gidip uyuyacağını söylüyordu. Ama öyle değilmiş. 2 hafta önce beni aldattığını öğrendim. Kız bana ulaştı. İkimizi de aynı anda idare ediyormuş. Beni dükkanın çevresinde bir markette çalışan kızla aylardır aldatıyormuş. Gözden uzak olan gönülden de ırak olur mu derler ya tam da öyle olmuş. Orada tanışmışlar. İlişkimiz varken ilişki yapmış. Ben ilişkimizin peşinde koşarken o her akşam başkasının yanındaymış. Akşam dükkanı kapattıktan sonra beni arıyordu beni hep sevdiğini söyleyip kapatırdı. Ben yorgunluktan eve gidiyor uyuyor zannederken o her akşam kızı eve atıyor birlikte oluyormuş. Bir insan bunu nasıl yapabilir? Midem bulanıyor. Çok canım yanıyor. Bana deliler gibi aşık olan evlenmek isteyen adam bir den değişti. Yıllardır beraber olduğum adam iki günlük tanıdığı bir kız için ilişkimizi bitirdi. Pişman olduğunu yanlış yaptığını söyledi. Affetmedim. Ve hala o kızla beraber olduğunu duydum. Bir insan bunu nasıl yapabilir? Hangi karaktere yakışır?