Bahane mi bunlar konuşmamak için?

Sevgilimle dört aydır birlikteyiz. Uzak mesafe ilişkisi yaşıyoruz. İnişlerimiz çıkışlarımız oldu bu süreçte, ama o hiç birisinde ayrılmak istemedi çaba gösterdi, keza ben de öyle. Ama artık ufak şeyler bile gözümü korkutuyor acaba beni sevmiyor mu veya ayrılacak mı korkusu oluşuyor. Örneğin ona mesaj yazarken çekiniyorum artık çünkü bana yazıyor mesela, konu konuyu açıyor. Birden bölüyor canım kusura bakma uykum var benim bölüyorum ama diyor. Daha konuya yeni giriş yapıyoruz.

Daha bugün 2 saat önce yazdım, gün boyu konuşmadık doğru düzgün. Uykum var, sen gidince hemen uyuyacağım canım dedi. Tamam canım o zaman ben gidiyim sen de uyu dedim. Uyumasam yazarım dedi. Iki saat sonra telefona baktım instagramda geziyor. Canım ne yapıyorsun uyudun mu dedim. Yok takılıyorum ama çok uykum var birazdan uyurum dedi. Ayrılalım diyorum yok diyor ona da, yetişkin insanlarız, sorun varsa konuşup hallederiz. Senin neyi sorun ettiğini anlamadım diyor. Bahane üretmem ben konuşmak istemesem, direkt söylerim sana diyor. Sabahları da hep bölüyor bir şey yazarken. Şimdi şunu yapacağım diyor. Ben ona karşı öyle değilim. Mesela markete mi gideceğim, onunla konuşmam bitince, yani o bana olan özlemini giderene kadar, anlatacaklarını anlatana kadar dinliyorum. O şart koşuyor veya bahane 'bak konuşuyoruz ama uykum var' gibi. Valla çekiniyorum yazarken ya rahatsız ediyorsam diye. İnsan sevgilisine yazarken rahat olmayacak da kime olacak? Sırf valla bu yüzden ayrıldım az önce, gönlümü aldı. Ama sürekli böyle. Kendisi konuşmak istediğinde konuşuyoruz, kendi konusu bitene kadar konuşuyoruz. Dün gece uykum vardı, uyuyum ben canım dedim. Gitme konuşalım dedi. Başka konu açtı kaldım, sonra cinselliğe getirdi ayak uydurdum. Ben ona karşı hep sabitim, onun davranışı tutmuyor bazen ne yapmalıyım? Bunu sorun etmem yanlış mı?