Günümüzde yapılan evliliklerin %50si boşanmayla sonuçlanıyormuş. Sence neden?

Çünkü maalesef aşk ve sevgi yok bu yüzden oluyor. günümüzde kimse kimseyi karakteri sevgisi için sevmiyor maalesef. parası ya da tipi için seviyor. ve zıt karakter de oldukları için de sevmeyi bilmiyorlar insan gibi sevemiyorlar. çünkü tek amaçları yalnız kalmamak ya da geçim sağlamak bu yüzden evleniyorlar. ayrıca daha bir çok neden de var tabi ki de, Sağlıklı bir ilişki için etkili iletişim önemlidir. İletişim eksikliği, çiftler arasında anlaşmazlıkların çözülmesini zorlaştırabilir ve zamanla biriken sorunlara yol açabilir. Çiftler arasındaki uyumsuz değerler ve hedefler, çatışmalara ve uyumsuzluklara yol açabilir. Örneğin, çocuk sahibi olma isteği, kariyer hedefleri veya maddi konular gibi konularda anlaşmazlık yaşanabilir. Para, birçok evlilikte sorunlara yol açan bir faktördür. Finansal sorunlar, ekonomik zorluklar, borçlar veya farklı harcama alışkanlıkları gibi nedenlerle çiftler arasında gerilim yaratabilir. İhanet, güvenin sarsılmasına ve evlilikte büyük bir yıkıcı etkiye neden olabilir. Aldatma veya sadakatsizlik, birçok çift için boşanma kararının temel nedenlerinden biri olabilir. Evlilikteki rol ve sorumlulukların adaletsiz bir şekilde dağılımı veya beklentilerin karşılanmaması, mutsuzluğa ve anlaşmazlıklara neden olabilir. Yoğun iş temposu, iş stresi ve diğer dış faktörler, çiftlerin birbirleriyle yeterince zaman geçirememesine veya birbirlerine destek olamamalarına yol açabilir. Bireylerin zamanla değişmesi ve farklı yönlere doğru büyümesi, ilişkilerde uyumsuzluk yaratabilir. İki tarafın da kişisel gelişimlerini takip etmek ve uyum sağlamak önemlidir.

En başlıca nedeni özel hayatın hiçe sayılması ve bunu özgürlük gibi algılayıp ihtiyaç gibi algılayıp, yaşamak...

Bir dönüm insanların mahremiyeti vardı özel hayatı vardı. Ama Çağdaşlaşma ile beraber Medeniyetin ilerlemesi ile beraber İlim Fen'nin Feza'ya çıkmasıyla beraber insanlar özgürlük adı altında yasak olan her şeyi ihtiyaç gibi gördüler...

Eskiden ayıp denilen her şey artık ulu orta yerde yapılıyor. İnsanlar ilk cinsellik deneyimini çok daha Küçük yaşlarda tanımaya başlıyorlar. Sevgililik derken flört derken bir dönem böyle geçiyor. Bu dönemde de gizli saklı her türlü mahremiyet çiğneniyor ve yaşanmışlık diye geriye bir çöp kalıyor.

Günümüzde birçok insana sorsanız biz evlenmeden önce 4 sene önce 5 sene önce birbirimizi tanıyorduk sevgiliydik ve sonradan evlendik. Ama bu dönemde yapılmaması gereken her türlü özel mahremiyetler çiğneniyor ve uygulanıyor.

Zaten bu saatten sonra da yani evlendikten sonra da geriye bir yaşanmışlık kalmıyor. Siz evlenmeden önce bir sofraya oturuyor yiyor içiyor ve toplamadan kalkıyorsunuz. Sonra da evlendikten sonra o masaya tekrar oturuyorsunuz. Sonra sofraya bakarak diyorsunuz ki burada yiyecek hiçbir şey kalmamış.

Özetle Özel Hayat böyle bir şey. Siz mahremiyetinizi evliliğe saklamazsanız geriye bir yaşanmışlık kalmaz. Zaten her türlü hazzı tattınız geriye ne kalacak ki. Evlendikten sonra sanki o insan değişecek mi. Siz farklı şeyler bekliyorsunuz ama öncesinde bütün özelinizi paylaştınız.

İkiniz de birbirinizin her türlü zevklerini hoşlandığınız ya da hoşlanmadığınız tüm hallerini biliyorsunuz yani merak edilecek bir şey bırakmadınız artık birbirinizi tanıyorsunuz. Evlendikten sonra da bu durum değişmeyecek çünkü birbirinizi keşfetmeyeceksiniz çünkü siz o hazineyi daha önceden keşfettiniz O yüzden evlendikten sonra da size bir tat vermeyecek.

Eğer iki insan birbirini tanımadan evlenirse o evlilik daha sağlam ve mutlu olur. Görücü usulü evliliklerde olduğu gibi. Bunun en büyük sebebi de kişilerin birbirlerini huyların sularını tanımamalarıdır. Çünkü kişi evlendikten sonra karşısındaki insanı tanımak ister her tanıdığında Bir daha onu sever ve aşık olur. Her seferinde onu yeniden keşfetmeye çalışır Zaman geçtikçe onu daha çok tanır ve daha çok sever.

İşte evlilik öncesi ilişkilerde bunlar olmadığı için yani evlilikten sonra bir yaşanmışlık bırakmadığınız için o evlilik ölmeye mahkumdur.

Sadece bu konuya değindim sosyal medyaya, eşlerin arasındaki muhabbete değinmedim. Konu açılırsa bu konuları da yorumlar yazarım

Geceniz hayırlı olsun inşallah

Birçok sebebe dayanmakta boşanmaların bu kadar yüksek oluşu. Nüfusunun büyükçe bir kısmının çiftçi olduğu dönemi yitiren Türkiye, kadının vatandaş olarak bilinclendiği sanayileşme ile şehirleşme sürecini artırdı görece olarak. Eğitimin de katkısıyla kendi ayakları üzerinde durabileceğini farkeden kadın erkek dayatmalarına maruz kalmak zorunda hissetmiyor artık. Din ve ataerkil yapının -sadece- kadın üzerinde ki baskısı altında ezilmek istemiyor ayrıca. Değişen kültürde "gelinliğiyle girip kefeninle çıkacaksın" söyleminin ne kadar absürd olduğunu farketti.

Erkek içinse köy gibi dar bölgelerde zoraki karşılaşmalarla yapılan görücü usülüne bağlı kalmak artık anlamsız. Şehirlerde toplanan nüfusu beden hazzı için bir kaynak alan olarak gördüğünden tek eşli olmak zorunlulugu gütmek istemiyor. Yanlış siyasi politikaların yarattığı ekonomik sıkıntıları zorakilikle sürdürdüğü evlilik için omuzlamak istemiyor, birçok kolay "fırsat" mevcutken.

Teknolojinin artması herk iki cins içinde kültürel ahlaki baskıların olmadığı sanal bir dünya yarattığından, göremediği sosyal değeri hissettirdiğine inandığı kişilere yöneliyor kişiler. Bu da çiftlerin birbirlerine olan aidiyet hissiyatını zayıflatıyor.

Karma eğitim görmemiş ya da fazlaca baskıyla yetiştirilen kadının ilk gördüğü erkekte ki az ilgi yüzünden evlilik istemesi gibi toplumsal sorunlarda mevcut. Düzgün yetiştirilmemiş aşırı uçlarda yaşam vareden erkeklerin anne baba tarafından evlendirilip sorumluluğundan kurtulmak istenmesi de toplumda mevcut.

Seçenekler çoğaltılabilinir. Bence en önemlisi toplumsal olarak nasıl sevebilirizi bilmiyoruz. Çocukken bunu hissedemeyen bireylerin yetişkinlikte bocalamaları gayet doğal bir durum.

Her iki cinste sorumluluk duygusundan uzak yetişiyor artık. Saygıyı esas alan bir ilişki anlayışı gerektirir evlilik.

Toplumun boşanmaya olan bakış açısı da değişti zaman içinde. Tahammül sınırlarını gözetmeksizin her birey kendi istekleri doğrultusunda yaşamaya odaklandı. Aile denilen kurum iki veya üç çocukla sınırlı kaldı hafızalarda.

Saygısız, sevgisiz, sabırsız bireylerin bir arada yaşayabileceğini düşünmek hataydı.