Bu devirde kız çocuğu sahibi olmak zor değil mi?

İkisi'de muhafaza edilmemeli. Muhafaza edilenleri de gördüm. Lisede bir kızın 7 abisi vardı ve Diyarbakırlıydı. Bayağı tehlikeli tiplerdi ki cezaevinde olan abileri vardı ve diğerleri de aynı şekilde tiplerdi. Kız gayet arka tarafta gizli gizli yapıyordu herşeyi ve kimsenin ruhu duymuyordu. Ailem bana her zaman güvendi ve ben bugün 23-24 yaşlarında hâlâ bir erkekle görüşmedim. Herhangi bir ortama girmedim. Bu tamamen kişilik meselesi. Baskıyla'da olmuyor. Aile zaten yeterli ahlak ve terbiyeyi doğru şekilde verdiyse o insan kendiliğinden bilinçli şekilde hareket ediyor böyle şeylede.

Tamamen salmıyorlar zaten ben hâlâ eve belli saatlerde geliyorum ve çoğu şeyi haber veriyorum aileme. O baskı hissediliyor ama güvendiklerini'de biliyorum.

Şehirle bir alakası yok. İzmir'de sorsan bütün kızları yollu derler. Ben öyle bir şehirde bir erkekli ortama bile girmedim. Gittiğim üniversite'de aynı şekilde erkekli ortamlara girmedim ve muhatab olmadım ki üniversiteyi'de Ege bölgesinde okudum yine aşırı rahat bir yer. her şey kişinin kendisinde bitiyor. İstesem çok rahat yapardım ortam ve girerdim ki çevrem defalarca zorladı. Birde okula gidenler bozuluyor diyorlar; bozulmayan bozulmuyor. Bana herkes diyor ki; üniversiteye gidip bozulmamış tek tanıdığım sensin helal olsun. Tuhaf çünkü kişiliği olan birisi hiçbir yerde bozulmaz ve ödün vermez zaten.

Şehir, Ülke veya Irk, cinsiyet, kültür, aile eğitimi vb. Fark etmiyor böyle Meselelerde. Elbette etkisi oluyor belli oranda ama temelde her şey yine kişinin kendisinde bitiyor. Allah akıl fikir versin herkese. Umarım doğru insanlarla karşılarız. Hayırlı geceler kardeşim.