Birine kolay bağlanır mısınız yoksa bunun bir zamanı var mı sizce?

Hayır ben kolay bağlanmıyorum hatta hiç bağlanmıyorum da denebilir çünkü gerçek sevgi ve aşka inancımı çok uzun süre önce kaybettim bu yüzden de duygularım pek yok zaten anlaşacağım karakteri bana benzeyen kalpten seven bir kadın bulmak da zor maalesef artık

Bir insana niye bağlanıyım ki. Duygusal/herhangi bir ilişkin olabilir ama bağlanmak oldukça çocuksu geliyor bana. Hiç yetişkin tarzı değil. Hayran olmak, hasta olmak, bağlanmak falan filan inter milan. Nolacak ki bağlandığında. Ben söyleyeyim ne olacağını. Onun çantasında keklik olursun.

Bağlanmak bazı insanlar için ihtiyaçtır. Ama önce sor bir bakalım, karşındaki insan bu durumdan memnun kalacak mı? Şahsen ben, birisinin bana bağlanma ihtimalini gördüğümde apar topar uzaklaşırım. Neden birileri bana bağlanma gereksinimi duyuyor hiç bir zaman anlayamadım. Garip bir psikoloji... Kesinlikle bana göre değil.

Açıkçası hayatıma alacağım insan Evleneceğim insan olacaktır. O yüzden fikirlerimiz, duygularımız, beklentilerimiz ortak ise karşımda ki insana kolay bağlanırım.

Evlilik düşüncesi olmayan bir insanla da samimiyet kurmam asla. Arkadaşım bile olamaz

evet kolay bağlanırım
ama evvela nazik biriyse kalbim bedeninden çıkar ona gider
elimde değil nazik insanlardan hoşlanıyor kalbim 😇

su sıra aşırı duygusal bır donemden gecıyorum ... neyse kı duygularımı kontrol altına almayı basardım.. bağlanmak ıstemıyorum kımseye..

Eskidendi, yok artık altıma yatsa bile eğerki ömür törpüsü gibi davranırsa yinede bağlanmam sıjtır ederim

Niyet okuma yeteneğimin farkına vardığım günden itibaren zorun çok üzerinde.
Kendini bana bağlayacak birini bulamadım belki de ondan.