Kolay kolay erkek beğenmiyorum, çoğu kız öyle mi?

Ulkede yakışıklı erkek yok ki. Disari cikiyorum tonla bakimli, guzel cıvil civil kizlar goruyorum. Erkeklere bakasim gelmiyor. Kisisel bakimdan uzak, esofmanla yataktan kalktigi gibi dolasan tipler, yakisiklilik desen yok, bazilarinda tipine yakismayan gereksiz bir özguven var (bu ulkede erkek olarak dogsam bende gereksiz özguvenli olurdum. Malum dogduklari andan itibaren surekli pohpohlanan bir cinsiyet)

Hadi diş görünüşü gectim zihniyet sıkıntılı, kadina bakis acisi sıkıntılı cogunun. Kadina deger yok. Cogunun evlenmek istemelerinin sebebi hizmet. Yemegim onume gelsin, hizmet edilsin, arkam toplansin, bir de artik bu devirde calisan kadin olsun, ekonomik yuku de ustlenemem tarzi tavirlar.

Ablam bu yuzden nişan atti. Ex enistenin ablamin arkasindan evlenelim ya, rahat cinsellik, her gun onume sicak yemek gelir, işten eve gelir dinlenirim vs vs dedigini duymuş. Aileye şok etkisi yaparak nişan attigini duyurmuştu ablam. Ki ablamda calisan biri. Calisan biri olarak beyefendi ayagina hizmet hayalleri kuruyor bir de. Çoğunun hayali de bu zaten. Kadin evde hizmet etmeyecekse, erkegin ihtiyacini karsilamayacaksa neden evlenilsin ki, o zaman kadin baska ne işe yarar zihniyeti cok fazla.

Sonra sorumluluk bilinci yok turk erkeklerinde. Bir tek işe gider gelirler, onu da zorla yaparlar. Cok yorucuydu, cok yorgunum diye nazlanirlar. Artik calisan kadin isteyerek evin ekonomik yukunu almak istemiyorlar. Askerlik desen o da yok bedelli yap bitsin. Calisan kadinla evlen ekonomik sorumlulugu da alma. Ev isleri, cocuk bakimi zaten hak getire. Cogu yapmıyor kendinde sorumluluk dahi gormuyor. Askerlik yok, evi gecindirme sorumlulugu yok, cocuk bakma yok, ev isleriyle ilgilenmek yok. Baska ne yapacaklar, ne işe yarayacaklar onu da anlamiyorum. Cogu varlığım yeter, beni boyle kabul et diye köşede koltukta oturuyor bildigin.

E yakışıklılık tip yok, zihniyet ortada, sorumluluk bilinci yok. Her seyi kadina yikma var. Erkek olmak vardi su dunyada. Geriye ne kaldi? Secilecek erkek mi var, beğenilecek erkek mi var ortalıkta sanki. Tip desen kurtarmiyor cogunun, sorumluluk desen kendi islerini kendisi halledemeyen asalaklarla ugrasmak ayri zor, kadin olarak dunyaya bir kere geliyorsun koca bir bebekle mi ugrasacagiz ömür boyu, sorumluluk bilinci desen yok.

Ulkemizin erkeklerini baba yapsan o da sıkıntılı. Bu ulkede babasi var olup babasizlik ceken evlatlarla dolu. Bir seyinde sorumlulugunu aldıklarını gormuyorum. Bu sekilde nasil beğeneceğiz? Nasil eş sececegiz. Kadinlar olarak oyle bir durumdayiz ki kotunun iyisini seçmek durumunda kalıyoruz.

Ama erkekler oyle mi? Tas gibi hatunlar var etrafta. Erkeklerin secenekleri bol. Her otobuse bindiğimde kadin olarak ben düşüyorum kizlara. Nazikler, anlayislilar kibarlar erkeklerin karsi cinsi. Kirpigine dahi bakim yapan karsi cinsleri var.

Bir de bize bak. Sorumluluk yok, bakim yok, ben erkegim diye maymun gibi gezen tipler, bulusmaya gidiyorsun esofmanla geliyor ne kendine saygisi var, ne karsi tarafa. Kıllı kıllı ayidan hallice geziniyorlar ortalıkta. Bakınca zaten birak begenmeyi libido falan kalmiyor insanda. Neyi sececegiz ve begenecegiz kadinlar olarak. Seceneklerimiz bol sanki. Bu ulkede kadin olarak evlenmek ya da iliski kurmak kadinin kendisine yük ve sorumluluk. Baska da bir numarasi yok.

2.5 yıldır yalnızım. Bugün tuhaf bir şekilde bunu düşündüm. 2.5 yıldır neden yalnız olduğumu. Zaman ilerledikçe beğeniler tutum davranışlar arayış şekilleri her şey değişiyor. 2.5 yıldır birinin eli de mi tutulmaz. Tutmadığımı fark ettim. Basite indirgediğim için bunu yazmıyorum. 2.5 yıl epey süre ve bu kadar zamanda biriyle temasa geç (e) memiş olmak şartların çok farklılaştığını, hala bazı insanların olmak için bir şeyleri oldurmadığını, yapmak için yapmadığını göstermekte.