Evlilik ihtiyaç mıdır, istek midir?

Evlilik ne ihtiyaç nede istektir , evlilik iman için yapılır. Biz bunu böyle öğrendik.
Herkesin fikri farklı olabilir benim için evlilik imanımı kurtarmak içindir.
Yoksa o zevk anlık bitiyor ve herkesten benzer şeyler duyunca sanki bu istekler bitmiyormus gibi görünse de zevkler ve arzular biter. Ve ilişki için evliliğe dahi gerek yokken ve bu şekil daha rahatken neden öyle bir yükün altına girsinki insanlar. Bunu yasallastirmak için mi tabiki hayır. O yüzden istek ve arzularla evlelenlerin geneli görüyoruz boşanıyor ve bu ihtiyacı yine gidere biliyor. Demekki iki insanı bir arada tutan şey zevkleri ve arzuları değil.
Bir kadın ve bir erkek maddi olarak suanki şartlarda birbirine ihtiyaç duymuyor.
Ki gerekte yok.
Evliliğin dinimizde bir ibadettir ve evlilik imanın yarısını tamamlar bu niyetlerle kurulduysa
Çoğu kişiye din dersi gibi gelir belki , fakat bizim kodlarimizda Allah var inkar edenler de etmeyenlerde bunu iyi biliyor.
İşine gelen işine geldiği gibi konuşuyor sadece
Fakat şu bir gerçek ki en sevdiklerimizi toprağa verdiğinizde onlarında bu ve benzeri istekleri vardı muhakkak , onların gidişi ile kafalara dank ediyor benim sıram nezaman diye.
Her gün ölümler oluyor acaba bana nezaman sıra gelicek diye düşünmüyoruz ki
İsimizede gelmiyor zaten. Kısaca
Arkadaşlar nefes almak ne kadar normalse dinimizde fitratimiza o kadar uygun.
Onun için ben arzularım ile birine yaklaştığında belki yarım saat sonra soğuyorum , istediğim bu değil diye. Beklentilerim çok farklı

Bizim ülkemizdeki evlilik anlayışı şu şekilde gelişiyor.

Her iki cinste belirli bir yaşa geldiğinde eğitim veya meslek sahibi olduğunda tıpkı ailesinde olduğu gibi evlendirilmeye modlanıyor.

Farklı telkinler, dayatmalar veya kadınlar için daha baskın yönlendirmeler sebebiyle "evlilik" yüklemesi yapılıyor.

Yani, yıllardır dediğim gibi evlenmek için evlenen milyonlarca insan oluşuyor.

Erkekler sadece üremek, neslini devam ettirmek, canı istediğinde cinsel ilişkiye girmek, gündelik ihtiyaçlarını eşine yaptırmak için bu yola giriyor. Çünkü, kendi ailesinden ve çevresinden gördüğü şey resmen bu!

Kadın ise aile evindeki psikolojik baskıdan, yönlendirmelerden, sınırlama ve kısıtlamalardan kaçış yolu bulabilmek adına gözüne ve gönlüne hoş geleni seçiyor.

Ne yazık ki, kadınların büyük çoğunluğunun bu kaçış yolu hep hüsran ve acı ile yoğrulurken, erkeklerde ise hükmetme ve kontrol altına alma algısı (ki bu çoğunun babalarından gördüğü bir şeydir) devreye girerek eşine her şeyi yapma ve yaptırma hakkına sahip olduğunu düşündürüyor.

Kısacası kalıplaşmış bir evlilik jenerasyonlar arasında hastalıklı bir şekilde birinden diğerine aktarılıyor. Fakat, evliliği; fiziksel, ruhsal ve mental olarak kendine uyumlu biri ile yapan insanlar diğerlerine nazaran daha mutlu oluyor.

Çünkü, onlar "evlenmek için evlenenler" grubuna değil, paylaşmak ve deneyimlemek için evlenenler oluyor.

Birbirlerine bir şeyler katan, öğreten, aynı sesleri, renkleri ve zevkleri paylaşan çiftlere baktığımızda o "mutlu aile" kavramının ete kemiğe bürünmüş halini görüyoruz.

Uzun lafın kısası evlilik ihtiyaç değildir. Evlilik; uyumluluğun yakalandığı bir seçimdir.

Her ikisidir. Ortaya çıkışı da böyle olmuştur zaten. Evliliğin kökenleri 25 bin yıl öncesinden de geriye gider. Avcı toplumlarda birlikte hareket etmek çok önemliydi. Sayı çok fazla olursa grup yavaş hareket eder, az olursa başarılı olamazlardı. Sayı belli ölçüde tutturulduğundan her erkeğin tıpkı diğer memeli hayvanlar gibi istediği dişiye meyletme durumu yoktu. Zinanın da ayıplanmaya başladığı dönemler bu dönemlerdir. Herkes bir eş seçer ve onunla devam eder. Çünkü klan şeklinde hareket edilen bir yaşam tarzında bu elzemdi. Bu yönüyle bir istek sonucu teşekkül kazanmıştır.

Ancak aynı zamanda bir ihtiyaçtır. Çünkü sadece insan değil; canlılar yapı gereği üremek ve neslini devam ettirmek isterler. Günümüz toplumunda birçok kesimde evlenmeden cinsellik yaşamak ve çocuk yapmak ayıp karşılandığından bir nevi insan neslini devam ettirmek için de evlenmek ister. Ancak bunun için evliliği beklemesi binlerce yıl öncesinden verilen bir ödevdir. İnsan bu yüzden diğer memelilerin aksine tek eşliliğe meyletmiştir. Dolayısıyla ihtiyaç olan bir güdü, istek sonucu şekillenmiştir.

Evlilik hem istek, hem de ihtiyaçtır. İstekli olarak karşıladığın bir ihtiyaçtır. Çalışmak da bir ihtiyaç ama istek değil. Hiç kimse işine seve seve değil zorla gidiyor.