İnsanlar nasıl bu kadar gerçekçi rol yapabiliyor?

Benden yaşça büyük bir adamla sevgili oldum. Hergün buluşmak ister, mesaj yazmaktan sıkılmaz, sürekli arar ve uyandığı an 7 buçuk gibi hergün hiç ihmal etmeden günaydın mesajı atardı. Aramız bozuk olunca gecenin 4 ünde yağmurda yürüyerek evimin önüne gelip beklerdi. Evden çıkamadığım zamanlar arabayla evimin yakınlarında sürekli turlardı. Normalde 5 dk lık mesafeyi yürümeye üşenen insan iş yerimden alıp yarım saatlik yolu eve bırakmak için yürürdü. Buluştuktan sonra ayrılmak için gideceğim zaman beni oyalamak 5 dk yanında kalmam için oyalardı yüzü düşerdi. Bazı sebeplerden ayrılmak isteyince yalvarır günde en az 20 kez arardı. Bulutların üstünde gibiydim. İlk defa sevildiğimi hissettim cenneti yaşadım sanki... Ama sonra uzun bir süredir aldatıldığımı öğrendim. Asla farketmedim hiç belli etmedi. Tüm ilgi alakası Benleydi nasıl oldu da ayıkamadım şaşarım hala... İnsanlar nasıl bu kadar güzel rol yapıyor? Ben sevmediğim insana 5 dk katlanamaz sıkılırken..