Ona hamile olduğumu söylemeli miyim?

Ya bebeği öğrendikten sonra tavırları değişirse? ondan gidemeyeceğim için rahatlarsa? Ailemin beni asla desteklemeyeceğini biliyor. bebek istediğini zaten dile getiriyordu. şimdi istediği olacak. belki de bütün iyi davrnaşıları istediğini alana kadar... bilmiyorum. Korkuyorum.

Suç aslında ne onun ne de bebeğimin değil mi? Beni böyle savunmasız bırakan ailemin. Onları suçlamalıyım ben. Hayatımda bütün mutsuzlukların bütün sebebi onlar. Belki de onları hayatımdan çıkarmalıyım. Evime allmamalıyım.

kıyamam ki ona. Bu hayatta belki de bana ait olan tek güzel şey o. Sanırım haklısın söylemem lazım. Bebeğimin hakkı bu. Babasını hissetmeli.

O da benim acizliğim. işte herkes şanslı doğmuyor. Bebeğim için ona şans vereceğim. Teşekkür ederim.

Boşanabilir miyim bilmiyorum. Yani bu zamana kadar ailem her şeyime müdahale etti. Boşanmak istiyorum desem arkamda duran beni destekleyen bir ailem olmayacak. Tek başıma olacağım. Üstelik benimle her şeye rağmen evlenmiş bir adam benimle boşanmaya yanaşmaz bile. Bir de bebeği öğrenince asla boşanmaz. Sıkışıp kaldım. Mantıklı düşünemiyorum. Zaten normalde de fazla duygusal bir insanım. Dişli biri değilim. Muhtemelen de bütün bunlar bu yüzden başıma geliyor.

senin eşin senin seçiminde ama benimkisi öyle değil ki. Ben evliliği zorlanmış kadınlarrdan biriyim ama artık bunu kaldıramıyorum. Kendimi çok aciz hissediyorum.

nasıl yani? Aile zoruyla mı evlendin? peki nasıl devam ettiriyorsun? Nasıl alıştın eşine? Seviyor musun?

ben bebeğimi seviyorum ama korkuyorum. Şimdi iyi davranıyor ama bebekten sonra ne olacak? ondan gidemeyeceğimi anlayınca rahatlayacak. Şuanki gibi davranmayacak belki de. Boşanamayacağımı da bilecek.

Seviyor musun? iyi bir insan mı?