Boşanmış ve çocuğu olan bir insanla evlenmek kötü müdür?

Gel ben sana işin gerçeklerini ileteyim :

- Hayati konularla alakalı laf dinlediğin insanlar her zaman HER ZAMAN 27+ olmalı.
Psikolojiye göre mental ergenlik zaten 24-25 gibi bitiyor. 24, 25 yaşlarındaki insan kadın erkek fark etmez hala mental anlamda ergendir. 26 da ilk olgunlaşmalar başlar, 27-28 gibi mentali oturur bir insanın, daha rasyonel ve gerçekçi yaklaşmaya başlar. O yüzden yorumlarda yaşlar düştükçe gerçeklikten uzak cevaplar veriliyor. Çok takma 27 altı yaştakilerin yorumlarını ciddi konularda. Evlilik , kaderini tümden etkileyen bir olay.

- Kadınlar evlenince gelecekte ne olacak kaygısıyla devam eder. Kadın, güvenli ve konforlu yaşama düşer, sürekli geleceğe yöneliktir. Erkeklerin ise evlenmeden önce bir kriter listesi vardır, ona uyarsan evlenirsin. Dolayısıyla evlilikler erkekler için , her ne kadar yakınsalar mutsuz olduklarını söyleseler de, güvenli limandır. Kolaylıktır, konfordur düzendir. En çapkın evli adam bile boşanınca , hele ki o boşanma teklifi kadından geldiyse bi afallar. Çünkü kesin gözüyle baktığı o düzen yıkılmıştır ve yeni bir düzen kurması gerekir. Bunun beraberinde "ben nerdeyim, dışarıdaki kadınlar bana nasıl bakıyor" merakı olur. Kimi zaman ise en genci, en güzeli düşürmeye çalışır ki, eski karısından sonra hala hayata dolu dizgin tutunabildiğini gösterebilsin. Bu uğurda hoşlanmasa bile genç, toy kadınların peşine düşer. Sırf elde edebildiğini anlamak için. Çoğu zaman bunun muhabbetini yapar dostlarına: "bak nasıl düşürdüm" havası atar, caka satar. Boşanma sürecinden minimum 2 sene geçmeden yaklaşan tüm erkekler bu anlattığım kategoridedir. Sana ilişkinin son zamanları ayrı yattık der, zaten sevmiyordum der. Der de der. Düşme. Sanma ki seni seviyor.

- Olayın senin tarafında olan kısmına gelelim : Bu adam birisi ile evlendi. Bu kişi tüm ailesiyle tanıştı yıllarca. Sonra üstüne çocuklarını doğurdu bu ailenin. Ne kadar içli dışlı oldular sen düşün.. Bu bağ hayat boyu asla kopmaz , ASLA. Çocuk ateşlenir, tüm geniş aile birlik olup buluşur. Çocuğun mezuniyeti olur tüm aile bir aradadır. Sen kendini hep bi sığıntı hissedersin, yamamaya çalışırken bulursun kendini aileye. Dahası, bu adam bir kere evlenip becerememiş ve ayrılmış birisidir ailesinin gözünde. İkinci evliliğine de her an bitebilir gözüyle bakarlar. Seni sallamazlar. Pek içlerine almazlar. İlk evliliğinde olan merakları, ilgileri, sevgileri üstünde olmaz. Sen aileye kendini ait hissetmek için çocuk yaparsın. Senin çocuğunla diğer çocuğu kaynaştırmak için eve getirir. Yaptığın en ufak bir yanlış "üvey anne"likle damgalanır. Çocuğa ne kadar sevgi verirsen ver, çocuk anasından başka kimseye kıymet vermez.

Özetle, ilk başlarda ne sözler verilirse verilsin olay hep şuna döner : sen , kendi evinde, başkasının doğurduğu büyüttüğü çocukla öyle ya da böyle vakit geçirmek, ona yemek yapmak, o gelecek diye evi temizlemekle yükümlü olarak bulursun kendini bu genç yaşında. kimse napıyorsun ne ediyorsun diye sormaz, umurlarında olmazsın çünkü..

Çocuğun kaldığı akşamlarda da sırf seninle arasını bozması için annesinden tembihli gelmesi, ısrarla babayla yatmak istemesi de cabası.. gencecik yaşında, sürekli çocuk yüzünden kavga yaşayıp duran, cinsel yaşamı tatsız tuzsuz, çocuk sahibi olmak istediğinde önüne sürekli maddiyat/diğer çocukların psikolojisi konan zavallı bir kadın olur çıkarsın. Evlendikten kısa bir süre sonra da anlayacaksın zaten, adamın sana olan sevgisiyle hiç alakasının olmadığının bu evlilikle. Yakma kendini, kendini yakmadan oku bunları.

Evlilik, iki insanın karşılıklı sevgi, saygı, sadakat ve anlayış temelinde bir araya gelmesidir. Boşanmış biri veya çocuğu olan biri de bu temel niteliklere sahip olabilir ve sağlıklı bir ilişki kurabilir. Önemli olan, her iki tarafın da birbirine karşı dürüst, açık ve anlayışlı olması ve birbirlerinin geçmişlerine saygı göstermesidir. Tabii ki, bir ilişkide çocuklar da önemli bir faktördür. İlişkinin başarılı olması için, her iki tarafın da çocukların ihtiyaçlarını anlaması ve karşılaması gerekir. Eğer her iki taraf da bu konuda adım atarsa, boşanmış biriyle evlenmek veya çocuğu olan biriyle evlenmek, kötü değil, hatta mutlu ve sağlıklı bir evliliğin başlangıcı olabilir.

Yürümeme ihtimali daha yüksek.
Çok gençsin, şu yaşında evlilik için acele etmesen, hem o senden büyük, onu da geçtim çocuğu var, çocuğu annesinde kalsa da , eşinin eski eşiyle görüşmesi (çünkü arada çocuk var, görüşürler ) canını sıkmaz mı? Niye böyle zorlukların içine atacaksın ki kendini? İlk evliliğini sana her bakımdan denk, içine sinen, sende acaba düşüncesini oluşturmayan birisiyle yapsan ama lütfen şu yaşların tadını çıkar

Açıkçası yürümesi normal evliliği bile idare etmek zorken statu olarak farklisiniz o evliligi surdurmeek daha da zor olacaktır onun basindan bi evlilik geçmiş nasıl bisey yasayabilecegini az bisey tahmin edebilir ama sende o hic yok bu olayda sen çaylak o usta olacak bu farklılık aranızın açılmasına sebep olacak zamanla ki çocuğu soylemiyorum bile cocugun kendisi problem olmasa dahi baba ona oncelik verecek dogal olarak yani çok büyük sıkıntılar seni bekliyo evlenirsen ben uyarayim da

Neden kötü olsunki sonuçta insan anlaşamaz ve ayrılır ve tekrardan evlenmek isteyebilir kötü bir durum değil ki bu gerçekten seviyorsan bu durumu sorun etmezsin zaten empati yap aynı durumu sende yaşayabilirdin

Yarın o duruma sende gelebilrsin sank kötü biseymis bu durum gbi konuşanlara takma. Avantajları oldg gbi dezavantajı da var. İlkinde yaptg hataları sende asla yapmaz avantajın bu olur el üstünde tutar.

Elbette evlenebilirsin.. ama kendi adına karar vermelisin bu sorumluluğu alabılıcekmisin?


Anlaşiyor olabılırsınız.. iletişimşz cok güçlü olmalı
Suda bir gerçek herkesin.. kaldırabilecegi bir durum değil