40 yaşındasın ve ne işin var ne bir evlilik yaptın, ne kariyer yaptın, ne ekonomik durumun var ne de bir sevdiceğin var?

Bencilce bir itham mı? 40 yaşına gelip de neyin var sorusuna masaya koyacağınız hiçbir şey yok ve bunu bugün sorguluyorsanız, geçen 40 yılın 22 yılı reşit biri olarak hiç mi düşünmediniz derim. Buna tembellik de denir. Olur ya hayat mücadelesi veya engelli bireyler vardı bakmanız gereken, eğitim/sertifika programları da mı yoktu? Diyelim ki bunları sonradan farkettiniz, bilmiyordunuz? Bir komşu tutunamayacak kadar mı yabani kaldınız topluma.

40 yaşından sonra alacağınız tavsiyeye uyacağınızı zerre düşünmüyorum. Doğal olarak tepki gösterince itham demeyin, çünkü hayatın içinden ve cenderesinden geçmiş biriyim.

Ama tavsiye vereceğim. Bulunduğunuz ilçenin halk eğitim merkezine gidip, açık kursları öğrenip değerlendirin.

E-yaygın sitesine e-devlet şifresi ile girin, bulunduğunuz bölgede kadınlara açılacak tüm kursları öğrenip, faydalı olacak kurslara online başvuru yapın.

Ankara gibi büyük bir şehirdeyseniz, belediyenin açmış olduğu teknik ve sanat kurslarına bakın.

Tema vakfına gönüllü üye olup, ağaçlandırma çalışmaları ile uğraşabilirsiniz.

Sosyal yardımlaşma vakıflarında çalışabilir, ekmeğinizi kazanabilirsiniz...

Daha da var isterseniz?