Ailenizle sevdiğiniz insan arasında kalsanız evlilik kararında ne yapardınız?

Aynen öyle.

Ama her birimizin kendi hayatı yok mu? Onlar oyle istiyolar diye mutluluğundan vaz geçmek ne kadar doğru? Yaşlanınca annen baban yanında olmayacak ve onlar yüzünden yalnız kalıcaksın böyle de düşünmek lazım

Öyle tabi. Düşündüğüm noktalar var, birkaç arkadaşın yorumu da mantıklı geldi sevgilisini seçenlerden. İlk hedef zaten uzlaşma sağlamak lakin olmuyorsa, oldurulmuyorsa da nereye kadar zorlayabilirsiniz?

Bence sevdiğin insanla olmak için zorlanmayacak hiç bi şey yok. Çünkü artık o senin ailen olmuş oluyo. Geleceğinde o olmuş oluyo, eşin, arkadaşın, çocuklarının babası, eğlendiğin insan ve ya başkaları. Tabi ki durumu zorlamak sadece doğru insan için değer. Eğer ki, eminsen o insandan sonuna kadar savaşmalısın.

Bazen affedilmeyecek hatalar yapılır. Sadece şahsınıza yapılsa kabul edip sineye bir şekilde çekebilirsiniz lakin söz konusu aile olduğunu her şey değişiyor.

Ama bu kişinin ailene karşı saygısızlığı yok hatta senden bile daha fazla saygılı ailene karşı. Ailen sadece seni uzağa göndermek istemiyo bu kadar başka hiç bir sebepleri yok
Ki doğru kişi sana saygı duyduğu gibi ailene de saygı duymalı. Saygı sevgiden önce gelir, saygı yoksa doğru kişi değildir

Ona amenna. Seven ve saygı duyan insan kendini kanıtlamak adına her şeyi yapar zaten. İlk zorlukts, yokuşta arkasını dönüp gitmez. Önemli olan çabalamak, ve bu çabayı ailenin görmesi. Gerekirse manyak diyecekler, ne inatmış diyecekler lakin gerçekten istiyorsa her şeyin bir çaresi bulunuyor cidden. Senin adına umarım bulunur. Ben umutsuz vakayım.

Umarım her kes doğru insanla olur, sen de en doğru insanla gerçekten çok mutlu olursun

Nasip. Amin. Hakkında en hayırlısı ne ise o olsun, olmazsa bin hayır olursa bir hayır ara derler. Ama olsun inşallah. Gerçekten sevdiğini gösterip kanıtlayabilir inşallah ailene damat adayı olarak çıkardığın kişi.

Aile diyenler zaten evlenmesin, kimsenin başını yakmasın... Evlilik eş aile ne demek bilmiyorlar çünkü...