Düşüncelerinizi paylaşırsanız çok mutlu olurum?

Bu düşünce içerisindeyim ben de aynı şekilde. Bugün hayatımda ama yarın terk edecektir kesin, başkasını bulacaktır, hatta bulmuştur düşüncesi var hep içimde. Aslında onun davranışları da etkiliyor beni. Eskiden gösterdiği ilgiyi azalınca ben de afallıyorum, nasıl davranmam gerektiğini bilmiyorum. Netim ben mesela, sevince seviyorum ama karşımdaki öyle olmayınca kaybetme korkusu yaşıyorum

Kendimden yola çıktığım için bu tür duygular içerisine giriyorum sanırım. Benim zamanla ilgim artarken, nasıl beni görmezden geldiğine şaşırıyor ve üzülüyorum. Evet, ihtiyacım olan şu an olumlu bir şeyler duymak ama sanırım ne demek istediğinizi anladım 🙃

Bu arada çok teşekkür ederim yanıtınız için

Bu nasıl bir yorumdur, üstüne düşününce çok hak verdim👏🏻 Siz çevrenizi iyi gözlemleyen mantıklı bir insansınız anladığım kadarıyla. Müsaade ederseniz arkadaş olarak konuşmak isterim

Ben de öyle

Ben size takip isteği göndermiştim. Keinnamevorhanden. Oradan telegram hesabımı veriyim isterseniz

Size hâlâ mesaj gönderemiyorum maalesef

Öyle haklısın. Küçük şeylere çok takılıyorum. Bana şu an da gün içinde yazar ne yapıyorsun nasılsın diye, merak eder ama eskiden mesaj attığım an sanki benim mesajımı bekliyormuş gibi saniyesinde cevap verirdi. Şimdi ise 3 4 saatte bir, telefonda olsa bile geç dönüyor, veya maç varsa bitince yazıyor. Önceden her şeyi bırakıp ilk bana mesaj yazardı. Bu iliskinin doğal akışı mı yoksa bana olan ilgisi mi azaldı? Akşamları genelde telefonla konuşuyoruz bu arada

Ama tam tersi olması gerekmez mi? İnsanlar birbirine zamanla bağlılık gösterince onu daha çok görmek, onunla daha çok zaman geçirmek istemezler mi?