İnan bilmiyorum?

Bir cocuktan acayip hoslaniyorum oda benden hoslaniyor bir sekilde sevgili olduk 7 ay beraber olduk cocuk beni seviyor benden onu ilk hoslandigim kisi ilk sevgilim onunda oyle ama cocugun derslerine engel oluyorum oda benimkine ayrilmam gerekiyordu ikimizinde en onemli senesi ikimiz icindw dogru ve saglikli olani yaptim ama vicdan azabi cekiyorum ben onu haketmiyorum cocuk beni kosulsuz sevdi kusurlarimla sevdi ama cok zeki bir cocuk gelecegi benden daha onemli bunu ona soyluyorum ona rahmen inkar ediyor sen daha onemlisin diyordu o kadar sevilince garip oluyor insan beni unutsun ders calissin istiyorum ama ne ben onu unutabiliyorum ne o beni ondan baskasini gozum gormuyor uyuyorum o uyaniyorum o her zil caldiginda onu izliyorum barismak istiyorum barismamak icin direniyorum gelecegi icin onun icin ben onu her zaman severim hep bana sey derdi “senden baskasina asik olmam sen hayatimi guzellestiriyorsun seni unutamam sen benim balimsin” 2 yil cocuga plotonik kaldim simdide oyle devam etmem lazim yanlisim belki ama napicam bilmiyorum