Siz hiç cesareti olmayan birine aşık oldunuz mu?

iriuaşk değilde hoşlantı olmuştu. hoşlandığım çocuk memleketimizde yaşıyordu baya aynı köyden falandık ve çocukluk arkadaşımın abisiydi ortokuldan beri hoşlanıyordum yazları gittikçe görüyordum daha. sonra nasıl olduysa biz konuşmaya başladık ve onun da hoşlandığını ama söyleyemediğini söyledi. konuşmaya başladık işte yüz yüze geliyorduk ama kimseye söyleyemediğimiz için hiç bakmıyorduk birbirimize sadece mesajlaşıyorduk. genelde yazları birbirimizi gördüğümüzde konuşmaya başlıyorduk ve 1 hafta falan konuşup bırakıyordum ben konuşmayı. genel olarak hep ben bıraktım engelledim sildim ama o daha sonra hep istek atar yazardı hep öyle yaptı. geçen yaz tam tersi oldu benim aklıma geldi ben istek attım, konuşmaya başladık ve çok güzel konuşuyorduk beni hep çok sevdiğini ve seveceğini söyledi. öyle dedikten iki gün sonra da konuşmayı bırakmak istediğini söyledi. ben ilk defa onunla ciddi olarak konuşmak istemiştim ama o her şeyi mahvetti. yalan yok ilk defa o zaman bi erkek için ağladım. konuşmayı bıraktıktan 2-3 hafta sonra memlekete gittik hep cama çıkıp ona bakıyırdum nerde ne yapıyor diye. kendisi bi amcasının dükkanında yaşıyor tv tamircisi. şansa da biz gittikten sonra bizim tv bozuldu tabi aileler birbirini tanıyor o yüzden de onu aradılar ve eve geldi. asla suratıma bakmadı. zaten onun en büyük sorunu buydu hiçbir zaman hiçbir şey yapmadı. sadece o gün değil sevgili olduğumuz zaman bile suratıma öylece bakıp yanımdan geçip giden birisiydi. ama sevmiştim. evet çok canım yandı ama geçti. ondan sonra yeni birisiyle tanıştım ve 7 aydır birlikteyiz. geçen gün kendisi yine istek attı tekrar konuşmak istediğini söyledi. ilk başta çok mutlu oldum ama sonra düşündüm ağladığım zmanaı, suratıma bakmadığı zamanı, öylece yanımdan geçip gittiği zmanı. ve mantıklı düşünerek bi daha konuşamayacağımızı söyledim. evet her yaz konuşuyorduk, evet hoşlanıyordum hatta belki de seviyordum ama o yüzüme bile bakmaya cesareti olmayan aptal bi korkaktı. iyi ki de konuşmayı bırakmak isteş iyi ki de şu an ki sevgilimle tanışmışım. siz siz olun size değer vermeyen aptal korkarkalar için üzülmeyin yani evet karşınıza daha iyisi çıkıyor ama unutmayın hepsi gidecek sadece ve sadece kendinize güvenin kendinizi sevin. en çok kendinize değer verin. anneniz, babanız, kardeşiniz kim olursa olsun hepsi 2. palnda olmalı. her zman önceliğiniz kendiniz olmalısınız. eminim bunu kimse okumayacak boşu boşuna yaptım ama hiç sorun değil çünkü bunları yazarken o kadar rahatladım ki çok iyi geldi. hepinize iyigeceler umarım keninizi gerçekten önemsersiniz…