Doğru insanı beklemek hata mı?

Bütün eski sevgililerim ne zaman boşlukta (Bakın boşta demiyorum, boşlukta diyorum.) kalsalar bana yazıyorlar. Ama hep başkalarını seviyorlar. Başkalarıyla hayatlarına devam ediyorlar.

"Konuşacak kafa dengi kimse yoktu, sana yazdım."

"Kimse sen gibi beni anlayamazdı, sana geldim."

"Derdimi kimseye anlatamazdım, sana güvenirim."

Neden kimse benim duygularımı düşünmüyor? Madem benden kafa dengi yok, madem benim kadar kimse anlayamaz, güvenilir olamaz o zaman niye hep ben terk edilen, aldatılan, uğruna çaba harcanmayan tek kişiyim?

Bunu yapan 1 kişi değil, bütün eski sevgililerim. Sevgilileri varkende, yokkende. Aralarında evlenen de var, evlenmeye adım atanda. Sadece ben değer görmüyorum. Bakireyim bu arada, maksimum seksting reelde öpüşme gibi şeyler yaşadım. Onu bahane edecekler etmesin.