Erkekler gerçekten sever mi (denk gelmedik)?

Ya bak şimdi realist konuşacağım, kendiniz ettiniz kendiniz buldunuz. Yani önce kibar erkekleri ezik görmeye başladınız, sonra kavga dövüşle işi olmayan kişileri adamdan saymadınız (kendini koruyamıyor beni mi koruyacak kafasıyla falan fistan), sonra işte yok 180-85 aşağısı erkek mi vs. dediniz,(ve o dediklerimin dikkat ederseniz hiçbiri mutlu bir ilişki, sevgililik, evlilik için gerekli olan şeyler değil, hatta kibar olmayanlar zarar bile veriyor yani) sonra bu kişiler sizin yorumlarınızı duya duya ya kabuğuna çekildi ya da sevse bile açılmıyor, olabilecekken bile oldurmuyor çünkü sizden korkuyor. 'Siz' lafını üzerinize alınmayabilirsiniz böyle değilseniz, ben genele konuşuyorum.

Bunları nereden biliyorsun derseniz, ben lisedeyken o korkan taraftaydım. üniversiteye gelene kadar değiştik tabii, şu zamandaki durumumda kızlar beni seçemiyor ben seçiyorum mesela. Ama herkes o psikolojiden çıkamayabilir, ya depresyonda ya da incel forumlarında falan bulur kendini. Ben de tak etti bir gün. Kızları falan direkt hayatımdan aklımdan sildim, kendime odaklandım, gerisi geldi zaten ve şu an ben kız falan istemiyorum hayatımda, sevgime layık değiller.

Evet severiz. Ama sevgimizin kardiliginda bir sepet dolusu ihaneti kolumza takip kendimizi rski masasında buluruz. Siz ise daha eve ekmek bil getirmekten aciz olan berkecanlarla yalvariri onların size tuz vermediklerinde bizim gibi efendi erkrklere suçu atar sonunda bize geri dönersiniz