Kim kime beddua ederse desin ki sevmediğin adamla evlen, nasıl beddua ama?

3 yıllık evliyim ve eşek gibi pişmanım ki ben bu adamla neden evlendim. Hadi evlendim diyelim 2 çocuk neden yaptım? Ne düşüncelerimiz uyuşuyor ne fikirlerimiz ne zevklerimiz. Geriye dönsem tek isteğim karşıma bile çıkmamış olması. Ailesi zaten ayrı problem. Ailesine karşı savunamayan, susup onları dinleyen , ezilen silik bı tip eşim. Bekarken bu yönünü hiç görmedim ya da göstermedi. Yatak odası hayatımız yok. Ev arkadaşı gibiyiz. Boşanmak istedim ama 2 çocukla ne yaparım bilmiyorum ve eşimin ailesinin çocuklarıma bakmasını istemiyorum 2 yaşında kızım var eline sürekli çikolata veren bilinçsiz insanların eline kalsın istemiyorum. Yasa gereği çocuklar bende kalacak olsa bile babalarının görme hakkı olacak ve ailesi bildiklerini yapsın istemiyorum çocuklarıma. Zaten ilk işleri başkası ile evlendirmek olur ailesinin, biz bosaninca. Oturup konuşuyoruz bı kaç gün her şey iyi ama ortada benden yana sevgi olmadığı için bı sure sonra oyun oynuyor hissediyorum kendimi yapmacık olamıyorum. Özel gün bilmez gönül almayı bilmez eşim. 2 doğum yaptım benim zorumla ikinci çocukda çiçek yaptirmis. Anneler günü sevgililer günü doğum günü bilmez ama bekarken atlamazdi özel günleri. Elinde sigara telefon tüm gün yatar tv karşısında. Acele edip evlendim ama çok pişmanım. Birine beddua ederseniz diyin ki sevmediğin adamla evlen emi. Daha büyük bir üzüntü olamaz bundan başka sizce de öyle değil mi? Kendi ayrı ailesi ayrı problem.