Boşanma davam var fakat şimdi hamile olduğumu öğrendim, eşime boşandıktan sonra mı söylemeliyim?

Çok zor bir durum. Öncelikle bebeğiniz olmamış bu yüzden eşinizin kafası karışmış diyenlere katılmıyorum. Sonuçta çocuk değil yetişkin bir insan eşiniz. Siz de öylesiniz. Sizin de kafanız karışabilirdi. Eşiniz başkasına aşık oldum demiş. Bu durumda sırf bebeğiniz oluyor diye evliliği sürdürmek ne kadar sağlıklı olur bilemiyorum açıkçası. Üzülerek söylüyorum ki aşık olduğu kadını düşünmeye devam edecektir. Size yansıtmasa bile bunu yapacaktır. Ama bütün bunlara rağmen eğer eşiniz anlayışlı ve düzgün bir adamsa yani size çok sert karşı çıkacak ve sizi dinlemeden kendi dediğini tutturacak biri değilse ona bu hamilelikten söz etmelisiniz. Eğer hamile olduğunuzu öğrenince fikri değişirse "Ben hamileyim ama başka bir kadına aşık olan bir adamla evli kalarak kendimi kandırıp bi de çocuk büyütemem. Bu haksızlığı kendime yapamam. Bana aşık olmayan bi adamla hiçbir şey yokmuş gibi günlerimi geçiremem. Sana da haksızlık bana da hatta bebeğimize de" diyin. Buna göre karar alınır. Eğer isterseniz bebeği aldırırsınız. İstemezseniz konuşup bir hal çare bulursunuz. Hiçbir evliliği bir çocuk kurtaramaz kurtarıyormuş gibi görünür ama gittikçe yıllar geçtikçe bir aile olmaktan ziyade tahammül etmeye evrilir o mevzu. Bir aile olmaktan çok birbirinize katlanmaya, tahammül etmeye başlarsınız. Çocuğunuzun mutsuz bir evde büyümesi ona da zarar. Size de zarar. Acaba aldattı mı beni acaba o kadınla görüşüyor mu diye düşüneceksiniz hep. Belki de pişman olursunuz. Bu sizin psikolojinizi de etkiler, kendinizi değersiz hissedersiniz. Ve bu durum en çok da çocuğunuzu etkiler.

Eğer bebeği aldırmayı düşünürseniz de lütfen kendinize kızmayın. Zaten sizin mevcut durumunuzda karar vermek çok zor. Bütün gün bunu düşünüyorsunuz. Kendinize yüklenmeyin. Eğer koşullar farklı olsaydı siz daha farklı bir yol izleyecektiniz zaten ama şu an durum başka koşullar başka. Sizin bir suçunuz yok şu an. Bebeği aldırmak isterseniz eğer bu da bir suç olmayacak. Siz bir bireysiniz, bir kadınsınız ve çok değerlisiniz. Bebeğiniz olsa da olmasa da değerlisiniz. Ve sizin değerinizi bilen sizi seven insanları hak ediyorsunuz. Bu dünyaya bir kere geliyoruz, sevmeyen insanlarla vakit kaybetmemelisiniz bu kendinize kötülük olur. Ve siz bir çocuğunuz olsa da olmasa da bütün olasılıklarda bir bireysiniz.

Eğer ben doğurmak istiyorum boşanıp yalnız başıma yapabilirim, bu süreçte yanımda duracak bana destek olacak insanlar var boşanıp onların desteğiyle bebeğimi doğururum diyorsanız onu da eşinizle konuşmalısınız. Eşinizle konuşmadan önce siz bu bebeği doğurmak isteyip istemediğinize bir karar verin. Her iki ihtimalin de bundan sonraki hayatınızı nasıl etkileyeceğini bir düşünün. Doğurursanız ya da doğurmazsanız bundan sonraki süreçte ne olur ileride zaman geçtikçe nasıl olur düşünün. Eşinizle olan durumunuzu da bir düşünün onun size boşanmak için söylediklerini düşünün. Önce kafanızda taslak bir fikir oluşsun. Sonra eşinize hamileliğinizi söyleyip bunu sakin sakin ve uzun uzun konuşun. Eminim bir orta yol bulunur. Sadece bu yolu bulduğunuzda içinize sindiğinden ve kendinizi iyi hissettiğinizden emin olun. Zorlama yapmayın hiçbir şeyi. Başkalarının dayatmasıyla yapmayın. Bu hayat sizin hayatınız yaşarken de yalnız başınıza yaşayacaksınız. Bunu yap öyle olmaz onu yapma diyenler yaşamayacak bu hayatı siz yaşayacaksınız. Dolayısıyla kimsenin sizin için bu kadar önemli bir konuda kendi fikrini dayatmasına hakkı yok. Lütfen kendi düşüncenize odaklanın tabii ki eşinizle olan durumunuzu da düşünerek.

Bunları sizi yönlendirmek için yazmadım. Düşüncelerimi paylaşmak istedim sadece. Aklınızdan geçirdiğiniz çözümleri de tahmin ederek onlar hakkında fikrimi belirtmek istedim. En nihayetinde iyice düşünüp değerlendirecek ve içinizden gelen kararı verecek olan sizsiniz. Üzmeyin kendinizi

Hamile olduğunuzu ne zaman öğrendiniz? Nasılsa çocuk olmuyor diyerek hala sizinle yatabilen biri size bir başkasına aşık olduğunu söylüyor. Hem sizden hem goncadan...👍

Onun söylediği gibi söylemeniz doğru olur fakat o çocuğa yazık, yani elde var sıfır. Yine olan çocuğa...

Sana bir şey söyleyeceğim fakat boşanmaktan vazgeçmeyeceksin diyerek başlayın söze.