Aslında biraz hayatımı anlatmak istiyorum?

Ben 20 yaşındayım 2 yıldır okulu bıraktım fabrikada çalışıyorum 2 yıllık bir erkek arkadaşım var ciddi düşünüyorum benim okumamı istemiyor çalışmamı istemiyor böyle kendine hep yüksekte gör zaten diyor da ben senden üstünüm ben senden üstünüm buna rağmen yanındayım geçen ailesiyle ilgili bir olay oldu ablası patavatsızlık yaptı kalkıp beni haksız çıkartıp neymiş ben alınganmışım ablasına haklı oluyor o günden sonra bizim insan kaynakları geldi yanıma moralimin olmadığını gördü dışarıda Biraz sohbet ederken ben Şanlıurfa'da yaşıyorum bu arada bana dediği kelime at gözlükleri çıkart sadece birine bağlı olma hayatını yaşa okulu oku ona muhtaç değilsin vesaire vesaire bir abla gibi Nasihate bulundu benim bu çıktığım çocukla olmamdaki en büyük sebep geçmişim geçmişte çok kötü yollardan geçtim bataklıktaydım yani o bataklıktan çok şükür çıktım tövbe ettim tesettüre girdim bunların hepsini bildiği halde benimle oluyor ama işte korkuyorum bir gün gelir yüzüme vurmasın da ya da birine söylemezsnden bazen oluyor kendime ona yamıyormuşum gibi oluyorum diye korkuyorum kavga edip tartıştığımızda ilk adımı ben atıyorum çünkü hep düşünüyorum ileride başka biriyle olursam bu yaşattıklarımı hiçbirini anlatamam dürüst olmak isterim ben ilişkilerimde ama bir daha birini anlatmaya cesaret edemem ondan dolayı bu olsun istiyorum siz yerimde olsaydınız ne yapardınız merak ediyorum