İlişkide neye asla tahammül edemiyorsun?

Huzursuzluk.
Herhangi bir sebepten ortaya çıkabilir.
Kıskançlık, gereksiz trip ve naz, geçinememe...
Bir ilişkim varsa bana huzur vermesi, destek olması ve nefes aldırması için hayatımda olmasını istemişimdir zaten.
Öteki türlü birini tanımak için mesai harcamak, onu hayatına dahil etmek ve birinin hayatına dahil olmak, iki kişilik bir hayat kurgulamak, bunu devam ettirmek için emek ve zaman harcamak yeterince yorucu ve zaman zaman gereksiz.

Hayat yeterince huzursuzluk ile dolu iken de bir insanı tüm yoruculuğuna rağmen hayatıma dahil ediyorsam buna değmeli, huzursuluk versin diye çekilmez bu kadar çile.

Zırt pırt beni araması beni çileden çıkarır telefonda bi adam bana sürekli aşkım aşkım dememeli sürekli sevdiğini dile getirmemeli beni özlemeli ve ben ara demeden beni aramalı

Beni kıskanması ne kadar hoşuma gitse de belli bi yerden sonra daralırım her şeyin sınırı var

Yalan söylenilmesinden nefret ederim hele o yalanı sezersem ki çok rahat anlarım o zaman tiksinirim işte

Bana ayrılmak istiyorsa açık açık söylesin ki beni seviyor gibi kandırmaya devam etmesin duygular bitince ilişkiyi sürdürmenin karşındakini aptal yerine koymaktan başka amacı yok ben de duygum bittiyse açık açık dile getiririm

İnsanların lafına inanıp bana hiçbir şey sormadan kurgu yapmamalı konu her neyse beraber konuşulmalı ayrıca geçmiş ilişkilerimi sormamalı sonuçta geçmiş bitmiş ve onunla yaşadığım her şey onunla kapandı gitti

İlişkide yalnız ihanete tahammül edemem. Ben olduğum halde başkasını seçen kişiye yoluyla mutluluk dilerim.

Belirsizlik, ilişkide belirsizlikler varsa o ilişkinin sonu yoktur.