Hiç sabahlara kadar ağladığınız oldu mu olduysa sebep neydi?

Gizem adında bir sevgilim vardı. Tabi henüz olgunlaşmamış acemi birisiydim. Onu biraz fazla kırdım ve üzdüm. Sonra ayrıldık zaten. O da öyle geçti gitti. Yolu açık olsun...

10 yaşlarındaydım, babam gözümün önünde mide kanaması geçirmişti. Her yer kan olmuştu, ee el kadar da çocugum elden bir şey gelmiyor bayılıp düşmüştü çok sert. Şükür şimdi taşı sıksa suyunu çıkartır ama hala ilk an gibi aklımda ve o gün tek yapabildigim dua etmekti. Sümüklü sümüklü ağlıyordum. 😂😂

Ağlarsam üzüldüğümü görüp kendisine dert edecek insanların varlığı dolayısıyla ne gece boyu ağlayabildim, ne de sabahında işe gittiğimde üzgün olduğumu görüp mutlu olacak insanların varlığı dolayısıyla yasımı tutabildim. Sadece içime attım.