Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
Yanlış anlaşılmasın kaçış olarak görmüyorum sadece duygularım var ve ben bunları açıkça söyledim buradan konuşuyoruz.
Çok uzun süredir bir ilişkim var. Ben bu ilişkiye başlamadan önce bu kişiye hayatımla alakalı kimseye anlatmadığım şeyler anlattım ona güvendim. Güvenmek benim için çok zor bir şeydi. Senelerdir ilişkimiz devam ediyor. Biz üniversite dönemindeyken ben apartta o evde kalıyordu. Beraber yemek vs yiyorduk. Bir süre sonra kavga etmeye başladık. Beni anlattıklarımdan vurmaya başladı. Bu benim yıkılışım oldu. Kavgaların şiddeti arttı sözlüden fiziksele döndü. Çok kötü şeyler yaşadım. Sanırım ona güvendiğim için kendimi cezalandırdım. Çünkü bana vurduğunda bile hiç tepki vermiyordum canım acımıyordu. Ondan fazlasıyla soğumuştum. Ayrılmama izin vermedi bende pes edip kendinin sıkılmasını beklemeye başladım. Sadece bana zarar vermesini engelledim konuşarak. Yaptıklarından utandığını söylüyor ama artık benim için bir anlamı yok bu durumun. Elimde değil unutamıyorum. Ayrıca değişmedi biliyorum sadece kendini saklıyor.
Buralarda hep kafa dağıtmak için takılırım ama ilk defa birine karşı birşeyler hissettim. Bu hislerim bana vicdan azabı çektiriyor. İlişkiyi bitiremiyorum da. Çünkü bu girişimlerim hep olumsuz sonuçlandı. Üstelik herşeyi yapacak potansiyele sahip. Diğer kişinin yaşadıklarımdan haberi yok ama korkularımı ve ilişkimi biliyor. Gelecekte evlilik düşünmüyorum ama böyle yapmak da bana göre değil. Ne yapacağım ben?
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
Yaw iliskiyi is gibi niye dusunuyor bu kadinlar. Kidem tazminatim yanmasin diyen isci gibi duruyorsun onunla. Olmuyorsa ayril
Ayrılmak için senden tiksinmesini sağla
Ne yapabilirim ki senelerdir beraberiz asla vazgeçmiyor. Açıkçası potansiyeli fevri davranmama engel oluyor. Kendi bıksın diyorum ama bıkmıyor da. Ne yapacağımı şaşırdım. Bana yaptığı onca kötülüğe rağmen duygularımdam utanıyorum
Ne yaptı sana?
Açıklamada yazdım
Neden bırakmıyor seni? Sağlıklı biri gibi gelmedi
Çocukluktan beraberiz alışkanlık sanırım beni sevdiğini düşünmüyorum. Bende ona alışığım kendimi ne kadar bitirmek de istesem boşlukta hissediyorum. Konuşuyorum ayrılıyorum o dönemi atlatmaya çalışırken bir anda kendi kendine barışıyor o anın etkisiyle hayır da diyemiyorum çünkü kötü hissediyorum. Ama bir yandan da unutamıyorum yaptıklarını.
Bende çok normal değilim ilişkim olmamalıydı hiç. Kendime eziyet ettim o kadar süre sesim çıkmadı. Bir insan sadece hatalı seçim yaptı diye kendimi cezalandırır mı ben yaptım sesim çıkmadı. Şimdi düşünüyorum çıksa da bir şey değişmezmiş
Evli değilsen ayrılman kolay
Kasarlasma
Kanka bir açıklamayı okusana ya
Ayril knk ne yapabilecek
Zamanında bileğime boğazıma bıçak dayayabilen biri şu an ne kadar değişmiş olabilir bilmiyorum benim gözümde herşeyi yapabilir. Ben ki aşırı gereksiz cesarete sahip bir insanım ama yapacakları beni korkutuyor. Bana kinlenmesini de istemiyorum elinden geldiğince çabaladı ama ben unutamam ayrılıyorum yine barışıyor sonuca varamıyorum bir türlü. Zaten ileride bir ilişki düşünmüyorum ama bana iyi gelen biriyle konuşmak da beni psikolojik olarak olumlu etkiliyor. Ağır şeyler yaşadım üstüne birde bu ilişki bindi şimdi rahat bırakmak biraz da ben hata yapmak istiyorum. Ama bu hatanın duyulmasının bedeli de ağır olur ne yaparsam yapayım sürekli bu işlerin içinden çıkamıyorum
Simdi ikisinin sonuda ayni yola cikiyor. Ayrilsan kavga cikacak ama boyle yapinca, aldatinca is dahada kotuye gidecek. Zararin neresinden donersen dkn kârdir. Kimse kimseye bir sey yapamaz. Yeterki sen kendin ol korkma
Ayrıldım zaten kaç defa düzgünce konuştum ben ona iyi gelmiyorum o da bana. Psikolojim ilişki yürütmeye uygun değil o da sinirli bir karakter. Güzel bir dille ona herşeyi anlattım ama olmuyor. Sadece o zamandan sonra sürekli çabalamaya başladı bazen bir umut beslesem de ben geçmişi unutamıyorum. Ama o bunu anlamıyor. Yüzüne vurunca utandığını söylüyor ama gerçekten bir kavga etsek yine bir yerde eskiye dönecek biliyorum. Ne zaman ayrılmak istesem 2 gün sonra kendi kendine barışıyor. Bende hep boşlukta hissettiğim için itiraz etmiyordum. Onun kendi düşüncesi ve isteğiyle benden uzaklaşması lazım. Ben tanıyorum onu.
Böyle bir durumda yakalanmam zor zaten ama imkansız değil tabi. Bundan önce kendi vicdanım susmuyor zaten.
Zaten yakalanip yakalanmamanin pek bi onemi yok bu durumda dedigin gibi vicdanin rahat etmicek ama obir turlede psikolojini bozmaktan baska bor sey yapmicaksan kendini depresyona sokmaya mi calisiuorsun. Zaten depresyonun beteri olmussun. Kim o mk cocugu ya sevmiyorsan sevmiyorsun zorlami mk.