Kocam bana sürekli yetersizsin diyor, ne yapacağım?

Yani ben istiyorum ki kızım babasıyla büyüsün bazı şeyleri ondan öğrensin bazen seviyo oynuyo kızıyla ama bu yeterli değil çocuklar taklit eder babası çok küfür ediyor fazla sigara içiyor yani bunları da kendine örnek almasını istemiyorum zaten beni yetersiz görüyor yani sevgi saygı çerçevesi içinde olmayan bir evde çocuk ne kadar iyi yetişip gelişebilir bilmiyorum

Biliyorum haklısınız o sizin kararınız ama kocanızla konuşsanız anlayış gostersin biraz. Yoksa çocuğun psikolojik sorunlari çıkar ileriki yaslarında tıpkı benim yaşadığım gibi bende aynı durumu yaşadım annem işe gidiyor geldiginde yemek yapıyordu ama yine de babam, annem söylemediğini bırakmaz , banada o tarzda ben sırf babam kızıyor oyun oynamama diye çocukluğumu yaşayamadım. Ergenlik döneminde çoğu insan hırçınlaşır bende doğal olarak hırçınlaştım o söylediği kırıcı sözlere karşı çıktım bu sefer dövmeye başladı. Ergenliğim bitti neredeyse Şu an hala ayni evdeyim bu sefer bu kırıcı laflar kalbimi kırıyor, canımı acıtıyor baba yeri ayrı iyi zamanlarimda oldu bana güzel günlerde yaşattı ama çocukluğumu yaşayamadım her yaptığımda bir kusur arardı. Anneminde aynı şekilde evt babasız büyümedim ama kalbimde yaralar ile büyüdüm çocukluğumu yaşayamadım. şu an psikolojik destek alıyorum ama yine bir taraftan babamla aynı evde yaşadığım için psikolojimi bozuyor ayrıda yasayamiyorum Türkiye de ayri yaşamak için durumum olması lazım. K. b çok uzattım yani çocuğun için hangisini en iyi ise iyi düşün kararını ver o çocuk ve kendin için en sağlıklısı bu.

Evlenme çağımız geldiğinde babamızdan görmediğimiz sevgiyi ilgiyi başka erkeklerde buluyoruz ve zaman geçtikçe sevgi muamelesi adı altında narsist biri çıkıyor karşımıza bak sen hâlâ bekarsın lütfen karşına çıkan erkekleri iyi tanı gerçekten tanı her seviyorum diyene gönlünü verme yoksa ilerde psikolojik sorunlar ve sevilmeme değer görmeme hissi yaşarsın umarım kimse yaşamaz böyle bir durumu bak ben eşimle 17 yaşımda tanıştım ehliyet kazanamadım kurslara gidip kendimi geliştiremedim okulumu bile davam ettiremedim çünkü aklım kafam sürekli ondaydı acaba napıyor nerde öyle bir hale getirdi ki beni hep merak ediyordum ister istemez o yüzden mutsuzsan aile çerçevesi içinde lütfen kendini mutlu edicek şeyler yap hobi alanını genişlet aktivitelere katıl küçük günlük gezintelere çık her şey gönlünce olsun ve lütfen aile evinden kurtulmak için bir an önce evlenme çabalarına girme yağmurdan kaçıp doluya tutulmak var güneşli günleri görmeye çalış hiç bir şey için geç değil bunları sana değil 17 yaşıma söylüyorum aslında ama benim 17 yaşım bir daha geri gelmicek

Tanıdığımız gibi kalmıyor çoğu insan. Zaten üniversite sınavına hazırlanıyorum son senem kazanmak için gece gündüz çalışıyorum hem babamın baskılarından kurtulurum hemde güzel bir bölüm tutarsa bir daha buraya dönmem annemi de alır oyle yaşarım. Evlendiğim adam da evlendikten sonra babam gibi olur ise hayatımı mahvetmesine izin vermem babam mahvetmis ettigi kadar bundan sonrası yeter der yolumu ayırırım.

Ben çalışırsam eşim çalışmaz biz bu yollardan da geçtik 2 sene tek başıma çalıştım çabaladım o zaman çocuk yoktu tabi sabah çıkar akşam gelirdim kendisi evde yatar oyun oynardı bunun lafını bile etmedim ya sen niye evdesin bile demedim

O zaman yapacak bir şey yok ilişkiniz adına üzgünüm. Saygı ilişkilerin temelidir ve bu eşinizde yok

Aynen öyle benimle vakit geçirmediği gibi saygı da duymuyor ben yine de onu kırmamaya üzmemeye çalışıyorum ama çok yıprandım