Günümüzde aşklar tek gecelik olduğu kadar, dostluklar da tek günlük olmuş gibi görünüyor, ne dersiniz?

Arkadaşlarım var fakat onlara dostum demiyorum demek istemiyorum. Dostum denildiğinde sanki başka bir misyon yüklemiş gibi geldiği için tercih etmiyorum. Bana anlatılan sonsuza kadar bende kalır bu bir gün arkadaşlığımız bitse bile böyledir. Gömlek değiştirir gibi süreklilik halinde arkadaş çevresinde olan kişiler değişiyorsa ondan uzak durmaya çalışırım.

Maalesef öyle..
Hiç kimseye artık güvenmiyorum, inanmıyorum.. Tek inancım önce Allah, sonra ailem. Evet arkadaşlarım var hemde fazlası ile. Tek fark kötü gününde hiç biri yok ama iyi gününde nedense hepsi var. Bu yüzden benim için sadece arkadaştan ibaretler..